إِذَا وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ
E kur të ngjajë ndodhia (kijameti).
56. Vakia
سورة الواقيـة 96 ajetePërkthimi Sherif Ahmeti
Texhvid
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
لَيۡسَ لِوَقۡعَتِهَا كَاذِبَةٌ
Realitetin e asaj ndodhie nuk ka kush që do ta përgënjeshtrojë.
خَافِضَةٞ رَّافِعَةٌ
Ajo është që rrëzon, është që ngren (lart).
إِذَا رُجَّتِ ٱلۡأَرۡضُ رَجّٗا
(Ajo ndodh) Kur toka tundet me dridhje të forta.
وَبُسَّتِ ٱلۡجِبَالُ بَسّٗا
E kodrat shkapërderdhen e bëhen copë e thërrmi.
فَكَانَتۡ هَبَآءٗ مُّنۢبَثّٗا
E bëhen pluhur i shpërndarë.
وَكُنتُمۡ أَزۡوَٰجٗا ثَلَٰثَةٗ
Dhe ju të ndaheni në tri grupe.
فَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ
E ata të djathtit, kush janë ata të djathtit se?
وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ
Po të majtit, kush janë ata të majtit?
وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ
Ndërsa të përparmit janë të dalluar (janë në ballë).
أُوْلَٰٓئِكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ
Ata pra, janë më të afruarit (te Zoti).
فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ
Janë në xhennetet e begatshme.
ثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ
(Ata janë) Shumë prej (popujve) të hershmëve.
وَقَلِيلٞ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ
E janë pak prej të mëvonshmëve.
عَلَىٰ سُرُرٖ مَّوۡضُونَةٖ
Janë në shtretër të qëndisur me ar.
مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيۡهَا مُتَقَٰبِلِينَ
Të mbështetur në to përballë njëri-tjetrit.
يَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنٞ مُّخَلَّدُونَ
Atyre u shërbejnë djelmosha të gjithmonshëm.
بِأَكۡوَابٖ وَأَبَارِيقَ وَكَأۡسٖ مِّن مَّعِينٖ
Me gastare, me ibrigë dhe me gota të mbushura plot prej burimit.
لَّا يُصَدَّعُونَ عَنۡهَا وَلَا يُنزِفُونَ
Prej së cilës pije (vere) as nuk u dhemb koka, as nuk dehen.
وَفَٰكِهَةٖ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ
Edhe pemë sipas dëshirës së tyre.
وَلَحۡمِ طَيۡرٖ مِّمَّا يَشۡتَهُونَ
Edhe mish shpezësh, cilin ta duan.
وَحُورٌ عِينٞ
Dhe (gratë e tyre janë) hyri symëdha.
كَأَمۡثَٰلِ ٱللُّؤۡلُوِٕ ٱلۡمَكۡنُونِ
Si të ishin inxhi të ruajtura.
جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
Shpërblim për atë, që ata punuan.
لَا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوٗا وَلَا تَأۡثِيمًا
Aty nuk dëgjojnë fjalë të këqija as që janë mëkat (gënjeshtër).
إِلَّا قِيلٗا سَلَٰمٗا سَلَٰمٗا
Vetëm thënie: selam pas selami.*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Kataklizma e Kijametit është një realitet dhe kur të ndodhë, nuk ka kush që nuk do ta besojë. Ai është momenti, që njerëzit e mirë i ngren lart e të këqijtë i hedh poshtë. Toka do të lëkundet aq fort, saqë edhe bjeshkët do te bëhen si miell i situr dhe do të ngrihen si pluhuri në ajër. Atë ditë njerëzit do të radhiten në tri kategori: të djathtë, të cilëve iu vijnë shënimet në anën e djathtë dhe ata janë të lumtur, të majtë, që shënimet iu vijnë në anën e majtë dhe ata janë fatzinj dhe ata që ecin para, që ishin të dalluar, që ishin gjithnjë në ballë, pra më të mirët. Për më të mirët, më të afërmit te Zoti, shumica e komentatorëve të Kuranit mendojnë, se janë popujt më të zgjedhur të çdo pejgamberi, e derisa përpara Pejgamberit tonë pati shumë pejgamberë, numri i ithtarëve
وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ
E për sa u përket atyre të djathtëve, çka është gjendja e të djathtëve?
فِي سِدۡرٖ مَّخۡضُودٖ
Janë nën drunj të pemëve pa therra (pa gjemba).
وَطَلۡحٖ مَّنضُودٖ
Të bananeve me fruta palë-palë.
وَظِلّٖ مَّمۡدُودٖ
Nën hije të përhershme.
وَمَآءٖ مَّسۡكُوبٖ
Pranë ujit rrjedhës.
وَفَٰكِهَةٖ كَثِيرَةٖ
Edhe ndër pemë shumë llojesh.
لَّا مَقۡطُوعَةٖ وَلَا مَمۡنُوعَةٖ
Që as nuk ndërprehen, as nuk janë të ndaluara.
وَفُرُشٖ مَّرۡفُوعَةٍ
Edhe shtretër të lartë (ose gra të larta).
إِنَّآ أَنشَأۡنَٰهُنَّ إِنشَآءٗ
Ne i kemi krijuar ato në një krijim të ri (formë të re).
فَجَعَلۡنَٰهُنَّ أَبۡكَارًا
Dhe ato i kemi bërë virgjëresha.
عُرُبًا أَتۡرَابٗا
Të dashuruara (për burrat e vet), të një moshe.
لِّأَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ
(Ato janë) Për ata të djathtët.
ثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ
(të djathtët) Janë shumë nga të parët (të hershmit).
وَثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ
Janë shumë nga më të vonshmit.
وَأَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ
E të majtit, ç'është puna e të majtëve?
فِي سَمُومٖ وَحَمِيمٖ
Janë në vapë të zjarrit dhe në ujë të valë.
وَظِلّٖ مِّن يَحۡمُومٖ
Dhe në errësirë nga tymi.
لَّا بَارِدٖ وَلَا كَرِيمٍ
As e freskët e as e këndshme.
إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُتۡرَفِينَ
Ata përpara kësaj kanë qenë të dhënë pas komoditetit (qejfeve).
وَكَانُواْ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلۡحِنثِ ٱلۡعَظِيمِ
Dhe ata vazhdimisht ishin në mëkatin e madh.
وَكَانُواْ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ
Dhe ishin që thonin: "A pasi të vdesim, të bëhemi dhé e eshtra të kalbur, njëmend do të ringjallemi?"
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ
"A edhe prindërit tanë të hershëm?"
قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَوَّلِينَ وَٱلۡأٓخِرِينَ
Thuaj: "Edhe të parët edhe të fundit!"
لَمَجۡمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ
Keni për t'u tubuar në një ditë të caktuar!
ثُمَّ إِنَّكُمۡ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلۡمُكَذِّبُونَ
Pastaj ju, o të humbur e gënjeshtarë!
لَأٓكِلُونَ مِن شَجَرٖ مِّن زَقُّومٖ
Keni për të ngrënë prej pemës Zekum!
فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ
Prej saj keni për t'i mbushur barqet!
فَشَٰرِبُونَ عَلَيۡهِ مِنَ ٱلۡحَمِيمِ
E menjëherë pas do të pini prej ujit të vluar!
فَشَٰرِبُونَ شُرۡبَ ٱلۡهِيمِ
Do të pini si deveja e etshme!
هَٰذَا نُزُلُهُمۡ يَوۡمَ ٱلدِّينِ
Kjo është mirëseardhja e tyre ditën e gjykimit.*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Edhe grupi i dytë, të djathtët janë të shpërblyer te Zoti i tyre me lloj-lloj të mirash, duke filluar prej gjelbërimit, hijes së përjetshme, sepse në xhenet nuk ka diell, prandaj hija është e përhershme. Pemë të ndryshme, ujë burimesh, edhe gra të reja, pse edhe plakat do të ringjallen të reja. Në këtë grup do të jenë shumë, edhe prej të parëve, edhe prej të mëvonshmëve. Pas dy grupeve fatlume përshkruhet gjendja e grupit të tretë, të atyre që librat iu vijnë nga ana e majtë. Siç kuptohet prej këtyre ajeteve ata janë njerëz që nuk e besuan ringjalljen, nuk e besuan botën tjetër, që është një prej themeleve të besimit të drejtë, e për këtë shkak i goditi fati i zi; prandaj në fund të këtyre ajeteve iu thuhet në mënyrë gjykuese: Kjo është mikpritja juaj.
نَحۡنُ خَلَقۡنَٰكُمۡ فَلَوۡلَا تُصَدِّقُونَ
Ne u kemi krijuar juve, e përse nuk pranoni (ringjalljen)?
أَفَرَءَيۡتُم مَّا تُمۡنُونَ
A më tregoni për farën që e derdhni,
ءَأَنتُمۡ تَخۡلُقُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡخَٰلِقُونَ
A ju e krijoni atë, apo Ne jemi që e krijojmë?
نَحۡنُ قَدَّرۡنَا بَيۡنَكُمُ ٱلۡمَوۡتَ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ
Ne e kemi caktuar (dhe barazuar) ndërmjet jush vdekjen dhe Ne nuk ka kush që mund të na pengojë.
عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمۡثَٰلَكُمۡ وَنُنشِئَكُمۡ فِي مَا لَا تَعۡلَمُونَ
Që t'ju zëvendësojmë me të tjerë si ju dhe t'ju krijojmë rishtazi siç nuk dini ju.
وَلَقَدۡ عَلِمۡتُمُ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُولَىٰ فَلَوۡلَا تَذَكَّرُونَ
Ju e keni të njohur zanafillën e parë, e përse nuk mendoni.
أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَحۡرُثُونَ
A nuk e shihni atë që e mbillni?
ءَأَنتُمۡ تَزۡرَعُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلزَّٰرِعُونَ
A ju e bëni të mbijë ajo, apo Ne e bëjmë të mbijë?
لَوۡ نَشَآءُ لَجَعَلۡنَٰهُ حُطَٰمٗا فَظَلۡتُمۡ تَفَكَّهُونَ
Sikur Ne të dëshironim, do ta bënim atë të thyer (të shkatërruar) e ju do të mbeteshit gjithmonë të habitur (duke thënë).
إِنَّا لَمُغۡرَمُونَ
S'ka dyshim se ne mbetëm të dëmtuar.
بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ
Po jo, ne mbetëm pa të (të varfëruar).
أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلۡمَآءَ ٱلَّذِي تَشۡرَبُونَ
A e shihni ujin që po e pini?
ءَأَنتُمۡ أَنزَلۡتُمُوهُ مِنَ ٱلۡمُزۡنِ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنزِلُونَ
A ju e lëshoni atë prej reve, apo Ne jemi që e lëshojmë?
لَوۡ نَشَآءُ جَعَلۡنَٰهُ أُجَاجٗا فَلَوۡلَا تَشۡكُرُونَ
Sikur Ne të dëshirojmë, e bëjmë atë të njelmët, përse nuk falënderoni?
أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِي تُورُونَ
A e keni parë zjarrin që ju e ndizni?
ءَأَنتُمۡ أَنشَأۡتُمۡ شَجَرَتَهَآ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنشِـُٔونَ
A ju krijuat drurin e tij, apo Ne jemi krijues?
نَحۡنُ جَعَلۡنَٰهَا تَذۡكِرَةٗ وَمَتَٰعٗا لِّلۡمُقۡوِينَ
Ne e bëmë atë si përkujtim (për zjarrin e xhehennemit) dhe të nevojshëm për ata në vende të pabanuara (në shkretëtirë).
فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ
Pra, ti lartësoje emrin e Zoti tënd të madh.*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Pasi përmendet xhehenemi më i tmerrshëm, përmenden zebanijet (në numër), që Ithtarët e Librit i besonin, pse ashtu ishte edhe në librin e tyre, e besimtarët muslimanë nuk kishin kurrfarë dyshimi në thëniet e Kuranit. Zoti i Madhërishëm betohet në disa prej krijesave të rëndësishme, se Dita e Kijametit dhe zjarri i xhehenemit është ndër shqetësimet më të mëdha, kush do le të bëjë vepra të mira dhe kush do le të mbetet në errësirë. Veç besimtarëve çdo njeri do të jetë peng i punës së vet, e besimtarët do t’iu drejtojnë pyetje nënçmuese kriminelëve: “Përse jeni në xhehenem?”- Ata do të përgjigjen: “Nuk jemi falur, nuk i kemi ushqyer të varfërit, jemi përzier me ata që flisnin kundër Kuranit, nuk e besonim Ditën e Gjykimit, dhe të tillë ishim derisa na kapi vdekja”. Ata ishin të çoroditur kur përveç që i bënin mëri Muhamedit a.s., mendonin se është dashur edhe atyre t’iu vijë shpallje, t’i barazojë Zoti edhe kriminelët me Pejgamberin?!... Kurani është mësimi më i lartë, kush do merr mësim, por duhet të dijmë, se Zoti është Ai që meriton njohje e respekt, e kush i ruhet dhe e respekton Atë, Ai është që ndihmon dhe fal mëkatet. Shkaku i zbritjes së ajetit: “...numrin e melekëve nuk e përcaktuam për tjetër, por vetëm për t’i vënë në sprovë jobesimtarët...”, ishte Ebu Xhehli. Ai ju paska thënë kurejshitëve: “Ky i biri i deles,- duke aluduar për Muhamedin a.s.,- po na e frikëson me xhehenem, që e mbikëqyrin nëntëmbëdhjetë engjëj, e ju jeni shumë, a nuk do t’i mposhtni ata?...” Me ndihmën e Zotit, përfundoi përkthimi dhe komentimi i sures El Muddeththir. Falënderoj Allahun e Madhëruar!
۞ فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ
Betohem në shuarjen (perëndimin) e yjeve.
وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٞ لَّوۡ تَعۡلَمُونَ عَظِيمٌ
E ai është betim i madh, sikur ta dini!
إِنَّهُۥ لَقُرۡءَانٞ كَرِيمٞ
Se me të vërtetë ai është Kur'an i famshëm.
فِي كِتَٰبٖ مَّكۡنُونٖ
Është në një libër të ruajtur.
لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلۡمُطَهَّرُونَ
Atë nuk e prek kush, vetëm të pastrit (melaiket).
تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Është i zbritur prej Zotit të botëve.
أَفَبِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ أَنتُم مُّدۡهِنُونَ
A, ndaj këtij ligjërimi (Kur'ani) ju jeni të luhatshëm (të pavendosur)?
وَتَجۡعَلُونَ رِزۡقَكُمۡ أَنَّكُمۡ تُكَذِّبُونَ
Dhe falënderimin për furnizimin tuaj, ju jeni që e gënjeni.
فَلَوۡلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ
Përse, pra kur arrin shpirti në fyt,
وَأَنتُمۡ حِينَئِذٖ تَنظُرُونَ
e ju në atë moment shikoni (se ç'po i ngjet).
وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَيۡهِ مِنكُمۡ وَلَٰكِن لَّا تُبۡصِرُونَ
E Ne jemi më afër tek ai se ju, por ju nuk shihni.
فَلَوۡلَآ إِن كُنتُمۡ غَيۡرَ مَدِينِينَ
Dhe përse, nëse ju nuk jeni përgjegjës (për vepra),
تَرۡجِعُونَهَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
(përse) Nuk e ktheni atë (shpirtin të mos dalë).
فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ
E nëse ai (i vdekuri) është prej të afërmve (të Zotit).
فَرَوۡحٞ وَرَيۡحَانٞ وَجَنَّتُ نَعِيمٖ
Ai ka (te Zoti) kënaqësi, furnizim të mirë dhe xhennet të begatshëm.
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ
Po në qoftë se është nga të djathtët?
فَسَلَٰمٞ لَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ
Pra, ty të qoftë selam prej të djathtëve (i thuhet).
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ
E në qoftë se është prej gënjeshtarëve të humbur,
فَنُزُلٞ مِّنۡ حَمِيمٖ
mirëseardhja e tyre është pritje me ujë të valë.
وَتَصۡلِيَةُ جَحِيمٍ
Dhe djegie nga zjarri i xhehennemit.
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلۡيَقِينِ
E s'ka dyshim se kjo është ajo e vërteta e sigurt.
فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ
Pra ti lartësoje Zotin tënd të madhëruar.*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Prej farës së hedhur, njeri! Kjo është një e vërtetë shumë e rëndësishme dhe e çuditshme. Mirëpo derisa kjo dukuri përsëritet, njeriu e harron, nuk e vështron sa duhet. Fara e njeriut është njëra nga tajitjet, sekrecionet e shumta të trupit të njeriut, siç janë djersa, gjaku, gëlbaza, por nga kjo tajitje, më vonë ja, njeriu që dëgjon e sheh, njeriu mashkull a femër! Si u bë kjo punë e çuditshme, e sikur të mos ishte që kjo po ndodh, mendja e njeriut do të trazohej për një mundësi të tillë. Ku ishte ky njeri i strukur; me eshtra, me muskulaturë, lëkurë, damarë, flokë, thonj, me veti e natyrën e tij? Cila mendje e njeriut do të qëndronte para kësaj të vërtete të madhe e të çuditshme, e pastaj t’i japë vetes guxim e të thotë: Kjo u bë kështu, e lamtumirë?! Roli i njeriut në këtë çështje nuk është tjetër vetëm se burri ta hedhë farën në mitrën e gruas, e mandej ndërprehet puna e tij dhe puna e saj. Atëherë dora e fuqishme, vetëm ajo, e merr punën e mëtejshme në atë ujë të dobët. Ajo vetë punon në krijimin dhe zhvillimin e tij, në ndërtimin e formës së tij dhe në frymëzimin me shpirt në të. Prej momentit të parë manifestohet mrekullia, që nuk mund ta bëjë askush, pos Allahut. Vetëm kaq të mendojë njeriu e kupton këtë mrekulli. Por çështja e asaj të vetmes qelizë prej kur ajo derdhet është edhe më e çuditshme për mendjen. Ajo fillon të ndahet e të shumohet, pas një kohe ato bëhen me miliona sosh dhe secili grumbull i tyre ka role të veçanta disa janë qeliza për eshtra, të tjerat për muskulaturë, disa për lëkurë, kurse disa për sistemin nervor, për punën e syrit, për punën e gjuhës, dhe secila prej tyre e di vendin e punës së vet, e nuk gabon e të paraqitet në vendin tjetër, p.sh. syri në bark apo në këmbë. Lavdëruar qoftë Allahu që tha: “A ju e krijoni atë apo Ne jemi krijues?!”
