75. Kijame

لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ

Betohem në Ditën e Kiametit!*

وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ

Betohem në shpirtin qortues!*

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ

A mendon njeriu se nuk do të mund t’i mbledhim eshtrat e tij?!*

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ

Po, si jo! Ne jemi të Zotë t’ia ribëjmë bashkë me përsosmëri edhe majat e gishtave të tij.*

بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ

Por njeriu dëshiron të gabojë sa të jetë gjallë*

يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ

dhe pyet: “Kur do të jetë Dita e Kiametit?”*

فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ

Por, kur sytë t’i verbohen*

وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ

dhe të zihet Hëna*

وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ

dhe Dielli e Hëna të bashkohen,*

يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ

atë ditë njeriu do të thotë: “Ku të iki?”*

كـَلَّا لَا وَزَرَ

Askund! S’ka strehë!*

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ

Atë ditë, streha është te Zoti yt.*

يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

Atë ditë, njeriu do të vihet në dijeni për veprat që ka bërë dhe për ato që ka lënë pa bërë.*

بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةٞ

Po, vërtet që njeriu do të dëshmojë kundër vetvetes,*

وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ

edhe sikur të paraqesë shfajësimet e veta.*

لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ

Mos nxito (o Muhamed) në leximin e Kuranit me gjuhën tënde![382]*

إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ

Ne e kemi për detyrë t’i mbledhim pjesët e tij e ta lexojmë atë.*

فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ

Dhe, kur ta lexojmë atë, ti përcille leximin e tij!*

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ

Pastaj, e kemi Ne për detyrë ta shpjegojmë.*

كـَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ

Por ju doni këtë jetë (kalimtare)*

وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ

e për jetën tjetër nuk kujtoheni!*

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاضِرَةٌ

Atë ditë, disa fytyra do të shkëlqejnë*

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٞ

dhe Zotin e tyre do të shohin.*

وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةٞ

Kurse disa fytyra, atë ditë, do të jenë të zymta,*

تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةٞ

duke e ditur se do të pësojnë një fatkeqësi, që të thyen në mes.*

كـَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ

Por, kur shpirti të vijë në grykë*

وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقٖ

e të thërrasin “A ka shërues”,*

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ

atëherë, ai (që po vdes) do të bindet se ky është çasti i ndarjes*

وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ

dhe këmbët do të ngrijnë[383].*

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ

Atë ditë, ai do të sillet te Zoti yt.*

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

Ai as nuk besoi dhe as nuk u fal,*

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

por e mohoi të vërtetën dhe ia ktheu kurrizin,*

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ

e pastaj shkoi te njerëzit e vet, duke u krenuar.*

أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ

Mjerë për ty! Mjerë për ty!*

ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ

Sërish: Mjerë për ty! Mjerë për ty!*

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى

Vallë, a mendon njeriu se do të mbetet pa përgjegjshmëri?*

أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةٗ مِّن مَّنِيّٖ يُمۡنَىٰ

A s’ka qenë një pikë fare që derdhej,*

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةٗ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ

pastaj u bë droçkë gjaku e më pas Allahu e krijoi dhe i dha formë e përmasa të caktuara,*

فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ

e prej tij bëri çiftin: mashkullin e femrën?!*

أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ

Vallë, Ai Krijues, a nuk ka fuqi që t’i ngjallë të vdekurit?!*