إِذَا وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ
‘Idha weka’atil-waki’atu
E kur të ngjajë ndodhia (kijameti).
56. Vakia
سورة الواقعة 96 ajete
Hape si Mus'haf
Opsionet
Përkthimi Sherif Ahmeti
Përkthimi i dytë asnjë
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
لَيۡسَ لِوَقۡعَتِهَا كَاذِبَةٌ
Lejse liwek’atiha kadhibetun
Realitetin e asaj ndodhie nuk ka kush që do ta përgënjeshtrojë.
خَافِضَةٞ رَّافِعَةٌ
Hafidetun rafi’atun
Ajo është që rrëzon, është që ngren (lart).
إِذَا رُجَّتِ ٱلۡأَرۡضُ رَجّٗا
‘Idha ruxhxhetil-’erdu rexhxhæn
(Ajo ndodh) Kur toka tundet me dridhje të forta.
وَبُسَّتِ ٱلۡجِبَالُ بَسّٗا
We bussetil-xhibalu bessæn
E kodrat shkapërderdhen e bëhen copë e thërrmi.
فَكَانَتۡ هَبَآءٗ مُّنۢبَثّٗا
Fekanet heba’en munbeththæn
E bëhen pluhur i shpërndarë.
وَكُنتُمۡ أَزۡوَٰجٗا ثَلَٰثَةٗ
We kuntum ‘ezwaxhæn thelatheten
Dhe ju të ndaheni në tri grupe.
فَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ
Fe’eshabul-mejmeneti ma ‘eshabul-mejmeneti
E ata të djathtit, kush janë ata të djathtit se?
وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ
We ‘eshabul-mesh’emeti ma ‘eshabul-mesh’emeti
Po të majtit, kush janë ata të majtit?
وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ
We es-sabikune es-sabikune
Ndërsa të përparmit janë të dalluar (janë në ballë).
أُوْلَٰٓئِكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ
‘Ula’ikel-mukarrebune
Ata pra, janë më të afruarit (te Zoti).
فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ
Fi xhennati en-na’imi
Janë në xhennetet e begatshme.
ثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ
Thulletun minel-’ewweline
(Ata janë) Shumë prej (popujve) të hershmëve.
وَقَلِيلٞ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ
We kalilun minel-’ahirine
E janë pak prej të mëvonshmëve.
عَلَىٰ سُرُرٖ مَّوۡضُونَةٖ
‘Ala sururin mewdunetin
Janë në shtretër të qëndisur me ar.
مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيۡهَا مُتَقَٰبِلِينَ
Mutteki’ine ‘alejha mutekabiline
Të mbështetur në to përballë njëri-tjetrit.
يَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنٞ مُّخَلَّدُونَ
Jetufu ‘alejhim wildanun muhalledune
Atyre u shërbejnë djelmosha të gjithmonshëm.
بِأَكۡوَابٖ وَأَبَارِيقَ وَكَأۡسٖ مِّن مَّعِينٖ
Bi’ekwabin we ‘ebarika we ke’sin min ma’inin
Me gastare, me ibrigë dhe me gota të mbushura plot prej burimit.
لَّا يُصَدَّعُونَ عَنۡهَا وَلَا يُنزِفُونَ
La jusedda’une ‘anha we la junzifune
Prej së cilës pije (vere) as nuk u dhemb koka, as nuk dehen.
وَفَٰكِهَةٖ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ
We fakihetin mimma jetehajjerune
Edhe pemë sipas dëshirës së tyre.
وَلَحۡمِ طَيۡرٖ مِّمَّا يَشۡتَهُونَ
We lehmi tejrin mimma jeshtehune
Edhe mish shpezësh, cilin ta duan.
وَحُورٌ عِينٞ
We hurun ‘inun
Dhe (gratë e tyre janë) hyri symëdha.
كَأَمۡثَٰلِ ٱللُّؤۡلُوِٕ ٱلۡمَكۡنُونِ
Ke’emthalil-lu’ulu’uil-meknuni
Si të ishin inxhi të ruajtura.
جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
Xheza’en bima kanu ja’melune
Shpërblim për atë, që ata punuan.
لَا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوٗا وَلَا تَأۡثِيمًا
La jesma’une fiha legwen we la te’thimæn
Aty nuk dëgjojnë fjalë të këqija as që janë mëkat (gënjeshtër).
إِلَّا قِيلٗا سَلَٰمٗا سَلَٰمٗا
‘Illa kilæn selamæn selamæn
Vetëm thënie: selam pas selami.*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Kataklizma e Kijametit është një realitet dhe kur të ndodhë, nuk ka kush që nuk do ta besojë. Ai është momenti, që njerëzit e mirë i ngren lart e të këqijtë i hedh poshtë. Toka do të lëkundet aq fort, saqë edhe bjeshkët do te bëhen si miell i situr dhe do të ngrihen si pluhuri në ajër. Atë ditë njerëzit do të radhiten në tri kategori: të djathtë, të cilëve iu vijnë shënimet në anën e djathtë dhe ata janë të lumtur, të majtë, që shënimet iu vijnë në anën e majtë dhe ata janë fatzinj dhe ata që ecin para, që ishin të dalluar, që ishin gjithnjë në ballë, pra më të mirët. Për më të mirët, më të afërmit te Zoti, shumica e komentatorëve të Kuranit mendojnë, se janë popujt më të zgjedhur të çdo pejgamberi, e derisa përpara Pejgamberit tonë pati shumë pejgamberë, numri i ithtarëve
وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ
We ‘eshabul-jemini ma ‘eshabul-jemini
E për sa u përket atyre të djathtëve, çka është gjendja e të djathtëve?
فِي سِدۡرٖ مَّخۡضُودٖ
Fi sidrin mehdudin
Janë nën drunj të pemëve pa therra (pa gjemba).
وَطَلۡحٖ مَّنضُودٖ
We telhin mendudin
Të bananeve me fruta palë-palë.
وَظِلّٖ مَّمۡدُودٖ
We dhillin memdudin
Nën hije të përhershme.
وَمَآءٖ مَّسۡكُوبٖ
We ma’in meskubin
Pranë ujit rrjedhës.
وَفَٰكِهَةٖ كَثِيرَةٖ
We fakihetin kethiretin
Edhe ndër pemë shumë llojesh.
لَّا مَقۡطُوعَةٖ وَلَا مَمۡنُوعَةٖ
La mektu’atin we la memnu’atin
Që as nuk ndërprehen, as nuk janë të ndaluara.
وَفُرُشٖ مَّرۡفُوعَةٍ
We furushin merfu’atin
Edhe shtretër të lartë (ose gra të larta).
إِنَّآ أَنشَأۡنَٰهُنَّ إِنشَآءٗ
‘Inna ‘enshe’nahunne ‘insha’en
Ne i kemi krijuar ato në një krijim të ri (formë të re).
فَجَعَلۡنَٰهُنَّ أَبۡكَارًا
Fexhe’alnahunne ‘ebkaræn
Dhe ato i kemi bërë virgjëresha.
عُرُبًا أَتۡرَابٗا
‘Urubæn ‘etrabæn
Të dashuruara (për burrat e vet), të një moshe.
لِّأَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ
Li’eshabil-jemini
(Ato janë) Për ata të djathtët.
ثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ
Thulletun minel-’ewweline
(të djathtët) Janë shumë nga të parët (të hershmit).
وَثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ
We thulletun minel-’ahirine
Janë shumë nga më të vonshmit.
وَأَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ
We ‘eshabu esh-shimali ma ‘eshabu esh-shimali
E të majtit, ç'është puna e të majtëve?
فِي سَمُومٖ وَحَمِيمٖ
Fi semumin we hemimin
Janë në vapë të zjarrit dhe në ujë të valë.
وَظِلّٖ مِّن يَحۡمُومٖ
We dhillin min jehmumin
Dhe në errësirë nga tymi.
لَّا بَارِدٖ وَلَا كَرِيمٍ
La baridin we la kerimin
As e freskët e as e këndshme.
إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُتۡرَفِينَ
‘Innehum kanu kable dhalike mutrefine
Ata përpara kësaj kanë qenë të dhënë pas komoditetit (qejfeve).
وَكَانُواْ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلۡحِنثِ ٱلۡعَظِيمِ
We kanu jusirrune ‘alel-hinthil-’adhimi
Dhe ata vazhdimisht ishin në mëkatin e madh.
وَكَانُواْ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ
We kanu jekulune ‘e’idha mitna we kunna turabæn we ‘idhamæn ‘e’inna lemeb’uthune
Dhe ishin që thonin: "A pasi të vdesim, të bëhemi dhé e eshtra të kalbur, njëmend do të ringjallemi?"
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ
‘Ewe ‘aba’uunal-’ewwelune
"A edhe prindërit tanë të hershëm?"
قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَوَّلِينَ وَٱلۡأٓخِرِينَ
Kul ‘innel-’ewweline wel-’ahirine
Thuaj: "Edhe të parët edhe të fundit!"
لَمَجۡمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ
Lemexhmu’une ‘ila mikati jewmin ma’lumin
Keni për t'u tubuar në një ditë të caktuar!
ثُمَّ إِنَّكُمۡ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلۡمُكَذِّبُونَ
Thumme ‘innekum ‘ejjuha ed-dallunel-mukedhdhibune
Pastaj ju, o të humbur e gënjeshtarë!
لَأٓكِلُونَ مِن شَجَرٖ مِّن زَقُّومٖ
Le’akilune min shexherin min zekkumin
Keni për të ngrënë prej pemës Zekum!
فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ
Femali’une minhal-butune
Prej saj keni për t'i mbushur barqet!
فَشَٰرِبُونَ عَلَيۡهِ مِنَ ٱلۡحَمِيمِ
Fesharibune ‘alejhi minel-hemimi
E menjëherë pas do të pini prej ujit të vluar!
فَشَٰرِبُونَ شُرۡبَ ٱلۡهِيمِ
Fesharibune shurbel-himi
Do të pini si deveja e etshme!
هَٰذَا نُزُلُهُمۡ يَوۡمَ ٱلدِّينِ
Hadha nuzuluhum jewme ed-dini
Kjo është mirëseardhja e tyre ditën e gjykimit.*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Edhe grupi i dytë, të djathtët janë të shpërblyer te Zoti i tyre me lloj-lloj të mirash, duke filluar prej gjelbërimit, hijes së përjetshme, sepse në xhenet nuk ka diell, prandaj hija është e përhershme. Pemë të ndryshme, ujë burimesh, edhe gra të reja, pse edhe plakat do të ringjallen të reja. Në këtë grup do të jenë shumë, edhe prej të parëve, edhe prej të mëvonshmëve. Pas dy grupeve fatlume përshkruhet gjendja e grupit të tretë, të atyre që librat iu vijnë nga ana e majtë. Siç kuptohet prej këtyre ajeteve ata janë njerëz që nuk e besuan ringjalljen, nuk e besuan botën tjetër, që është një prej themeleve të besimit të drejtë, e për këtë shkak i goditi fati i zi; prandaj në fund të këtyre ajeteve iu thuhet në mënyrë gjykuese: Kjo është mikpritja juaj.
نَحۡنُ خَلَقۡنَٰكُمۡ فَلَوۡلَا تُصَدِّقُونَ
Nehnu haleknakum felewla tuseddikune
Ne u kemi krijuar juve, e përse nuk pranoni (ringjalljen)?
أَفَرَءَيۡتُم مَّا تُمۡنُونَ
‘Efere’ejtum ma tumnune
A më tregoni për farën që e derdhni,
ءَأَنتُمۡ تَخۡلُقُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡخَٰلِقُونَ
‘E’entum tehlukunehu ‘em nehnul-halikune
A ju e krijoni atë, apo Ne jemi që e krijojmë?
نَحۡنُ قَدَّرۡنَا بَيۡنَكُمُ ٱلۡمَوۡتَ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ
Nehnu kadderna bejnekumul-mewte we ma nehnu bimesbukine
Ne e kemi caktuar (dhe barazuar) ndërmjet jush vdekjen dhe Ne nuk ka kush që mund të na pengojë.
عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمۡثَٰلَكُمۡ وَنُنشِئَكُمۡ فِي مَا لَا تَعۡلَمُونَ
‘Ala ‘en nubeddile ‘emthalekum we nunshi’ekum fi ma la ta’lemune
Që t'ju zëvendësojmë me të tjerë si ju dhe t'ju krijojmë rishtazi siç nuk dini ju.
وَلَقَدۡ عَلِمۡتُمُ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُولَىٰ فَلَوۡلَا تَذَكَّرُونَ
We lekad ‘alimtumu en-nesh’etel-’ula felewla tedhkkerune
Ju e keni të njohur zanafillën e parë, e përse nuk mendoni.
أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَحۡرُثُونَ
‘Efere’ejtum ma tehruthune
A nuk e shihni atë që e mbillni?
ءَأَنتُمۡ تَزۡرَعُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلزَّٰرِعُونَ
‘E’entum tezra’unehu ‘em nehnu ez-zari’une
A ju e bëni të mbijë ajo, apo Ne e bëjmë të mbijë?
لَوۡ نَشَآءُ لَجَعَلۡنَٰهُ حُطَٰمٗا فَظَلۡتُمۡ تَفَكَّهُونَ
Lew nesha’u lexhe’alnahu hutamæn fedheleltum tefekkehune
Sikur Ne të dëshironim, do ta bënim atë të thyer (të shkatërruar) e ju do të mbeteshit gjithmonë të habitur (duke thënë).
إِنَّا لَمُغۡرَمُونَ
‘Inna lemugremune
S'ka dyshim se ne mbetëm të dëmtuar.
بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ
Bel nehnu mehrumune
Po jo, ne mbetëm pa të (të varfëruar).
أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلۡمَآءَ ٱلَّذِي تَشۡرَبُونَ
‘Efere’ejtumul-ma’el-ledhi teshrebune
A e shihni ujin që po e pini?
ءَأَنتُمۡ أَنزَلۡتُمُوهُ مِنَ ٱلۡمُزۡنِ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنزِلُونَ
‘E’entum ‘enzeltumuhu minel-muzni ‘em nehnul-munzilune
A ju e lëshoni atë prej reve, apo Ne jemi që e lëshojmë?
لَوۡ نَشَآءُ جَعَلۡنَٰهُ أُجَاجٗا فَلَوۡلَا تَشۡكُرُونَ
Lew nesha’u xhe’alnahu ‘uxhaxhæn felewla teshkurune
Sikur Ne të dëshirojmë, e bëjmë atë të njelmët, përse nuk falënderoni?
أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِي تُورُونَ
‘Efere’ejtumu en-narel-leti turune
A e keni parë zjarrin që ju e ndizni?
ءَأَنتُمۡ أَنشَأۡتُمۡ شَجَرَتَهَآ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنشِـُٔونَ
‘E’entum ‘enshe’tum shexhereteha ‘em nehnul-munshi’une
A ju krijuat drurin e tij, apo Ne jemi krijues?
نَحۡنُ جَعَلۡنَٰهَا تَذۡكِرَةٗ وَمَتَٰعٗا لِّلۡمُقۡوِينَ
Nehnu xhe’alnaha tedhkireten we meta’æn lilmukwine
Ne e bëmë atë si përkujtim (për zjarrin e xhehennemit) dhe të nevojshëm për ata në vende të pabanuara (në shkretëtirë).
فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ
Fesebbih biasmi rabbikel-’adhimi
Pra, ti lartësoje emrin e Zoti tënd të madh.*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Pasi përmendet xhehenemi më i tmerrshëm, përmenden zebanijet (në numër), që Ithtarët e Librit i besonin, pse ashtu ishte edhe në librin e tyre, e besimtarët muslimanë nuk kishin kurrfarë dyshimi në thëniet e Kuranit. Zoti i Madhërishëm betohet në disa prej krijesave të rëndësishme, se Dita e Kijametit dhe zjarri i xhehenemit është ndër shqetësimet më të mëdha, kush do le të bëjë vepra të mira dhe kush do le të mbetet në errësirë. Veç besimtarëve çdo njeri do të jetë peng i punës së vet, e besimtarët do t’iu drejtojnë pyetje nënçmuese kriminelëve: “Përse jeni në xhehenem?”- Ata do të përgjigjen: “Nuk jemi falur, nuk i kemi ushqyer të varfërit, jemi përzier me ata që flisnin kundër Kuranit, nuk e besonim Ditën e Gjykimit, dhe të tillë ishim derisa na kapi vdekja”. Ata ishin të çoroditur kur përveç që i bënin mëri Muhamedit a.s., mendonin se është dashur edhe atyre t’iu vijë shpallje, t’i barazojë Zoti edhe kriminelët me Pejgamberin?!... Kurani është mësimi më i lartë, kush do merr mësim, por duhet të dijmë, se Zoti është Ai që meriton njohje e respekt, e kush i ruhet dhe e respekton Atë, Ai është që ndihmon dhe fal mëkatet. Shkaku i zbritjes së ajetit: “...numrin e melekëve nuk e përcaktuam për tjetër, por vetëm për t’i vënë në sprovë jobesimtarët...”, ishte Ebu Xhehli. Ai ju paska thënë kurejshitëve: “Ky i biri i deles,- duke aluduar për Muhamedin a.s.,- po na e frikëson me xhehenem, që e mbikëqyrin nëntëmbëdhjetë engjëj, e ju jeni shumë, a nuk do t’i mposhtni ata?...” Me ndihmën e Zotit, përfundoi përkthimi dhe komentimi i sures El Muddeththir. Falënderoj Allahun e Madhëruar!
۞ فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ
Fela ‘uksimu bimewaki’i en-nuxhumi
Betohem në shuarjen (perëndimin) e yjeve.
وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٞ لَّوۡ تَعۡلَمُونَ عَظِيمٌ
We ‘innehu lekasemun lew ta’lemune ‘adhimun
E ai është betim i madh, sikur ta dini!
إِنَّهُۥ لَقُرۡءَانٞ كَرِيمٞ
‘Innehu lekur’anun kerimun
Se me të vërtetë ai është Kur'an i famshëm.
فِي كِتَٰبٖ مَّكۡنُونٖ
Fi kitabin meknunin
Është në një libër të ruajtur.
لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلۡمُطَهَّرُونَ
La jemessuhu ‘illal-mutehherune
Atë nuk e prek kush, vetëm të pastrit (melaiket).
تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Tenzilun min rabbil-’alemine
Është i zbritur prej Zotit të botëve.
أَفَبِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ أَنتُم مُّدۡهِنُونَ
‘Efebihedhal-hedithi ‘entum mud/hinune
A, ndaj këtij ligjërimi (Kur'ani) ju jeni të luhatshëm (të pavendosur)?
وَتَجۡعَلُونَ رِزۡقَكُمۡ أَنَّكُمۡ تُكَذِّبُونَ
We texh’alune rizkakum ‘ennekum tukedhdhibune
Dhe falënderimin për furnizimin tuaj, ju jeni që e gënjeni.
فَلَوۡلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ
Felewla ‘idha belegatil-hulkume
Përse, pra kur arrin shpirti në fyt,
وَأَنتُمۡ حِينَئِذٖ تَنظُرُونَ
We ‘entum hine’idhin tendhurune
e ju në atë moment shikoni (se ç'po i ngjet).
وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَيۡهِ مِنكُمۡ وَلَٰكِن لَّا تُبۡصِرُونَ
We nehnu ‘ekrebu ‘ilejhi minkum we lekin la tubsirune
E Ne jemi më afër tek ai se ju, por ju nuk shihni.
فَلَوۡلَآ إِن كُنتُمۡ غَيۡرَ مَدِينِينَ
Felewla ‘in kuntum gajre medinine
Dhe përse, nëse ju nuk jeni përgjegjës (për vepra),
تَرۡجِعُونَهَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
Terxhi’uneha ‘in kuntum sadikine
(përse) Nuk e ktheni atë (shpirtin të mos dalë).
فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ
Fe’emma ‘in kane minel-mukarrebine
E nëse ai (i vdekuri) është prej të afërmve (të Zotit).
فَرَوۡحٞ وَرَيۡحَانٞ وَجَنَّتُ نَعِيمٖ
Ferewhun we rejhanun we xhennetu na’imin
Ai ka (te Zoti) kënaqësi, furnizim të mirë dhe xhennet të begatshëm.
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ
We ‘emma ‘in kane min ‘eshabil-jemini
Po në qoftë se është nga të djathtët?
فَسَلَٰمٞ لَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ
Feselamun leke min ‘eshabil-jemini
Pra, ty të qoftë selam prej të djathtëve (i thuhet).
وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ
We ‘emma ‘in kane minel-mukedhdhibine ed-dalline
E në qoftë se është prej gënjeshtarëve të humbur,
فَنُزُلٞ مِّنۡ حَمِيمٖ
Fenuzulun min hemimin
mirëseardhja e tyre është pritje me ujë të valë.
وَتَصۡلِيَةُ جَحِيمٍ
We teslijetu xhehimin
Dhe djegie nga zjarri i xhehennemit.
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلۡيَقِينِ
‘Inne hadha lehuwe hekkul-jekini
E s'ka dyshim se kjo është ajo e vërteta e sigurt.
فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ
Fesebbih biasmi rabbikel-’adhimi
Pra ti lartësoje Zotin tënd të madhëruar.*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Prej farës së hedhur, njeri! Kjo është një e vërtetë shumë e rëndësishme dhe e çuditshme. Mirëpo derisa kjo dukuri përsëritet, njeriu e harron, nuk e vështron sa duhet. Fara e njeriut është njëra nga tajitjet, sekrecionet e shumta të trupit të njeriut, siç janë djersa, gjaku, gëlbaza, por nga kjo tajitje, më vonë ja, njeriu që dëgjon e sheh, njeriu mashkull a femër! Si u bë kjo punë e çuditshme, e sikur të mos ishte që kjo po ndodh, mendja e njeriut do të trazohej për një mundësi të tillë. Ku ishte ky njeri i strukur; me eshtra, me muskulaturë, lëkurë, damarë, flokë, thonj, me veti e natyrën e tij? Cila mendje e njeriut do të qëndronte para kësaj të vërtete të madhe e të çuditshme, e pastaj t’i japë vetes guxim e të thotë: Kjo u bë kështu, e lamtumirë?! Roli i njeriut në këtë çështje nuk është tjetër vetëm se burri ta hedhë farën në mitrën e gruas, e mandej ndërprehet puna e tij dhe puna e saj. Atëherë dora e fuqishme, vetëm ajo, e merr punën e mëtejshme në atë ujë të dobët. Ajo vetë punon në krijimin dhe zhvillimin e tij, në ndërtimin e formës së tij dhe në frymëzimin me shpirt në të. Prej momentit të parë manifestohet mrekullia, që nuk mund ta bëjë askush, pos Allahut. Vetëm kaq të mendojë njeriu e kupton këtë mrekulli. Por çështja e asaj të vetmes qelizë prej kur ajo derdhet është edhe më e çuditshme për mendjen. Ajo fillon të ndahet e të shumohet, pas një kohe ato bëhen me miliona sosh dhe secili grumbull i tyre ka role të veçanta disa janë qeliza për eshtra, të tjerat për muskulaturë, disa për lëkurë, kurse disa për sistemin nervor, për punën e syrit, për punën e gjuhës, dhe secila prej tyre e di vendin e punës së vet, e nuk gabon e të paraqitet në vendin tjetër, p.sh. syri në bark apo në këmbë. Lavdëruar qoftë Allahu që tha: “A ju e krijoni atë apo Ne jemi krijues?!”
