طسٓمٓ
ta-Sin-mim
Ta, Sin, Mim.
26. Shuara
سورة الشعراء 227 ajete
Hape si Mus'haf
Opsionet
Përkthimi Sherif Ahmeti
Përkthimi i dytë asnjë
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ
Tilke ‘ajatul-kitabil-mubini
Këto janë ajete të librit (të Kur'anit) të qartë!
لَعَلَّكَ بَٰخِعٞ نَّفۡسَكَ أَلَّا يَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ
Le’alleke bahi’un nefseke ‘ella jekunu mu’uminine
A mos do ta mbysësh ti veten (Muhammed) pse ata nuk bëhen besimtarë?!
إِن نَّشَأۡ نُنَزِّلۡ عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةٗ فَظَلَّتۡ أَعۡنَٰقُهُمۡ لَهَا خَٰضِعِينَ
‘In neshe’ nunezzil ‘alejhim mine es-sema’i ‘ajeten fedhellet ‘a’nakuhum leha hadi’ine
Sikur të duam Ne, do të zbritnim një argument (mrekulli) nga qielli mbi ata, e në qafat e tyre do t'i rrinin përulur atij.
وَمَا يَأۡتِيهِم مِّن ذِكۡرٖ مِّنَ ٱلرَّحۡمَٰنِ مُحۡدَثٍ إِلَّا كَانُواْ عَنۡهُ مُعۡرِضِينَ
We ma je’tihim min dhikrin mine er-Rehmani muhdethin ‘illa kanu ‘anhu mu’ridine
Atyre nuk u vjen asnjë këshillë e re nga Mëshiruesi, e që ata mos t'ia kthejnë shpinën.
فَقَدۡ كَذَّبُواْ فَسَيَأۡتِيهِمۡ أَنۢبَٰٓؤُاْ مَا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ
Fekad kedhdhebu feseje’tihim ‘enba’u ma kanu bihi jestehzi’un
Vërtet, ata përgënjeshtruan, por atyre do t'u vijë kobi i asaj me të cilën talleshin.
أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَمۡ أَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوۡجٖ كَرِيمٍ
‘Ewelem jerew ‘ilal-’erdi kem ‘enbetna fiha min kulli zewxhin kerimin
A nuk e shikuan ata tokën se sa shumë lloje bimësh të dobishme bëmë të mbijnë në të?
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
‘Inne fi dhalike le’ajeten we ma kane ‘ektheruhum mu’uminine
Vërtet, në këto ka fakte (të forta), por megjithatë, shumica e tyre nuk qenë besimtarë.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
We ‘inne rebbeke lehuwel-’azizu er-Rehimu
E s'ka dyshim se Zoti yt është Ai i Gjithëfuqishmi (t'i ndëshkojë) po edhe i Mëshirshmi.
وَإِذۡ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئۡتِ ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ
We ‘idh nada rebbuke musa ‘eni e’til-kawme edh-dhalimine
(Përkujto) Kur Zoti yt e thirri Musain: "Të shkosh tek ai popull zullumqar!"
قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَۚ أَلَا يَتَّقُونَ
Kawme fir’awne ‘ela jettekune
Populli i faraonit, a nuk janë duke u frikësuar (dënimit)?
قَالَ رَبِّ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ
Kale rabbi ‘inni ‘ehafu ‘en jukedhdhibuni
Ai (Musai) tha: "Zoti im, kam frikë se do të më trajtojnë si gënjeshtar".
وَيَضِيقُ صَدۡرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرۡسِلۡ إِلَىٰ هَٰرُونَ
We jediku sedri we la jenteliku lisani fe’ersil ‘ila harune
Do të më shtrëngohet kraharori (shpirti) im dhe nuk do të më leshohet gjuha ime (të flas rrjedhshëm), andaj dërgoje (bëre pejgamber) Harunin.
وَلَهُمۡ عَلَيَّ ذَنۢبٞ فَأَخَافُ أَن يَقۡتُلُونِ
We lehum ‘alejje dhenbun fe’ehafu ‘en jektuluni
"Madje unë kam një faj ndaj tyre, e kam frikë se do të më mbysin (për hakmarrje)!"
قَالَ كـَلَّاۖ فَٱذۡهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسۡتَمِعُونَ
Kale kella fadh/heba bi’ajatina ‘inna me’akum mustemi’une
Ai (All-llahu) tha: "Kurrsesi (nuk do të mbysin), po shkoni ju të dy me argumentet Tona. Ne jemi me ju vështrues tuaj (ju dëgjojmë e ju ndihmojmë)".
فَأۡتِيَا فِرۡعَوۡنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Fe’tija fir’awne fekula ‘inna resulu rabbil-’alemine
Shkoni dhe faraonit thuani: "Ne jemi të dërguar nga Zoti i të gjitha botëve".
أَنۡ أَرۡسِلۡ مَعَنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ
‘En ‘ersil me’ana beni ‘isra’ile
"T'i lejosh beni israilët të vijnë me ne!"
قَالَ أَلَمۡ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدٗا وَلَبِثۡتَ فِينَا مِنۡ عُمُرِكَ سِنِينَ
Kale ‘elem nurebbike fina welidæn we lebithte fina min ‘umurike sinine
Ai (faraoni) tha: "A nuk të rritëm ty si fëmijë në mesin tonë, ku i kalove disa vjet të jetës sate".
وَفَعَلۡتَ فَعۡلَتَكَ ٱلَّتِي فَعَلۡتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ
We fe’alte fa’letekel-leti fe’alte we ‘ente minel-kafirine
Dhe ti e bëre atë punën tënde që e bëre, pra ti je mohues (i të mirave që t'i bëmë).
قَالَ فَعَلۡتُهَآ إِذٗا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ
Kale fe’altuha ‘idhæn we ‘ena mine ed-dallin
(Musai) Tha: "E bëra atë, atëherë kur isha i pavetëdijshëm".
فَفَرَرۡتُ مِنكُمۡ لَمَّا خِفۡتُكُمۡ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكۡمٗا وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Feferertu minkum lemma hiftukum fewehebe li rabbi hukmæn we xhe’aleni minel-murseline
Andaj edhe ika prej jush kur u frikësova nga ju, e Zoti im më dhuroi urtësi dhe më bëri nga të dërguarit.
وَتِلۡكَ نِعۡمَةٞ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنۡ عَبَّدتَّ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ
We tilke ni’metun temunnuha ‘alejje ‘en ‘abbedte beni ‘isra’ile
"Më përmend atë të mirë që ma bëre mua, e ti i robërove beni israilët!"*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Shkronjat e përmendura në fillim të disa kaptinave janë shenjë e mrekullisë së Kuranit, që është i përbërë prej shkronjave të tilla. Ka mendime se janë fshehtësi e pazbuluar, se janë betime të Allahut etj. Thëniet e Kuranit e nxjerrin në shesh të vërtetën dhe e mposhtin të kotën, pra janë të qarta. Muhamedit a.s. i thuhet të mos jetë aq shumë i preokupuar në shpirt, pse një pjesë e popullit të tij nuk don të besojë, sepse Zoti i do ato zemra që me vullnetin e tyre të lirë i besojnë Atij, e nuk i do ato koka, që me dhunë i përulen Atij, megjithëqë një detyrim të tillë do të mund ta bëjë kur do të dëshirojë. Fuqia e Zotit është e manifestuar në çdo lloj krijese, siç janë edhe llojet e ndryshme të bimëve, por jobesimtarët nuk duan ta vështrojnë atë fuqi, prandaj edhe nuk i pranojnë këshillat, që iu vinë kohë pas kohe. Këtë rrugë të gabuar të tyre do ta përjetojnë keq dhe le të mos mendojnë, se Zoti nuk ka fuqi t’i dënojë menjëherë. Ai ka fuqi të pakufishme, por është Mëshirues i madh për ata që pendohen. Faraoni i kohës se Musait e quante veten zot, bënte zullum të madh, prandaj Musai dërgohet për t’ia tërhequr vërejtjen për rrezikun që e pret. Musai u frikësua, se do ta quajnë gënjeshtar, e prej hidhërimit nuk do të mund ta përmbajë veten, nuk do të mund të zhvillojë dialog të mirë me ata, madje populli i faraonit, kibtët - egjiptasit e vjetër mendonin për Musain, se ai kishte faj, pse kishte vrarë njërin prej tyre, prandaj e luti Zotin, që ta shpallë edhe Harunin si pejgamber e të shkojë së bashku me të. Zoti i premtoi Musait, se nuk do ta vrasin, se Ai është me ta do t’i mbrojë. Kur i tregoi Musai faraonit, se Zoti e kishte dërguar pejgamber atij i erdhi shumë rëndë, përse Musai nuk e pranoi atë si zot, e i parashtroi disa pyetje Musait.
قَالَ فِرۡعَوۡنُ وَمَا رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Kale fir’awnu we ma rebbul-’alemine
(Faraoni) Tha: "E cili është ai zot i botëve (që ju dërgoi)?"
قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ
Kale rebbu es-semawati wel-’erdi we ma bejnehuma ‘in kuntum mukinine
Ai i tha: "Zoti i qiejve dhe i tokës dhe ç'ka ndërmjet tyre, nëse bindeni!"
قَالَ لِمَنۡ حَوۡلَهُۥٓ أَلَا تَسۡتَمِعُونَ
Kale limen hewlehu ‘ela testemi’une
Ai (faraoni) atyre që ishin përreth, u tha: "A nuk e dëgjoni?!"
قَالَ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ
Kale rebbukum we rebbu ‘aba’ikumul-’ewweline
Ai (Musai) tha: "Zoti juaj dhe i prindërve tuaj të parë!"
قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِيٓ أُرۡسِلَ إِلَيۡكُمۡ لَمَجۡنُونٞ
Kale ‘inne resulekumul-ledhi ‘ursile ‘ilejkum lemexhnunun
(Faraoni) Tha: "Vërtet, i dërguari juaj që u është dërguar juve, me siguri është i çmendur!"
قَالَ رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُمۡ تَعۡقِلُونَ
Kale rebbul-meshriki wel-megribi we ma bejnehuma ‘in kuntum ta’kilune
(Musai) Tha: "Zot i lindjes dhe i perëndimit dhe ç'ka ndërmjet tyre, po qe se kuptoni!"
قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذۡتَ إِلَٰهًا غَيۡرِي لَأَجۡعَلَنَّكَ مِنَ ٱلۡمَسۡجُونِينَ
Kale le’ini ettehadhte ‘ilehæn gajri le’exh’alenneke minel-mesxhunine
(Faraoni) Tha: "Nëse ti beson zot tjetër pos meje, do të gjendesh në mesin e të burgosurve!"
قَالَ أَوَلَوۡ جِئۡتُكَ بِشَيۡءٖ مُّبِينٖ
Kale ‘ewelew xhi’tuke bishej’in mubinin
(Musai) Tha: "A edhe nëse të sjell ndonjë argument të qartë!"
قَالَ فَأۡتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ
Kale fe’ti bihi ‘in kunte mine es-sadikine
Ai tha: "Sille pra, nëse thua të vërtetën?"
فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانٞ مُّبِينٞ
Fe’elka ‘asahu fe’idha hije thu’banun mubinun
Atëherë, (Musai) e hodhi shkopin e vet, i cili u shndërrua në gjarpër të vërtetë.
وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِيَ بَيۡضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ
We neze’a jedehu fe’idha hije bejda’u lilnnadhirine
Nxori dorën prej xhepit, kur qe, ajo në sy të shikuesve flakëronte nga bardhësia.
قَالَ لِلۡمَلَإِ حَوۡلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٞ
Kale lilmele’i hewlehu ‘inne hadha lesahirun ‘alimun
(Faraoni) Parisë që e rrethonin, u tha: "Vërtet, ky qenka magjistar shumë i aftë!"
يُرِيدُ أَن يُخۡرِجَكُم مِّنۡ أَرۡضِكُم بِسِحۡرِهِۦ فَمَاذَا تَأۡمُرُونَ
Juridu ‘en juhrixhekum min ‘erdikum bisihrihi femadha te’murune
"Që me magjinë e vet dëshiron t'ju dëbojë nga toka juaj, e ç'më propozoni mua?"
قَالُوٓاْ أَرۡجِهۡ وَأَخَاهُ وَٱبۡعَثۡ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ
Kalu ‘erxhihi we ‘ehahu we eb’ath fil-meda’ini hashirine
(Paria tha) Shtyje atë dhe vëllain e tij (çështjen e tyre) për më vonë, e ti dërgo nëpër qytete tubues.
يَأۡتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٖ
Je’tuke bikulli sehharin ‘alimin
Që t'i sjellin të gjithë magjistarët e dijshëm këtu.
فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ
Fexhumi’a es-seheretu limikati jewmin ma’lumin
Dhe, magjistarët u tubuan në kohën e ditës së caktuar.
وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلۡ أَنتُم مُّجۡتَمِعُونَ
We kile lilnnasi hel ‘entum muxhtemi’une
Edhe popullit iu tha: "Ejani e tubohuni,"
لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ
Le’allena nettebi’u es-seherete ‘in kanu humul-galibine
"Ashtu që t'i përkrahim magjistarët, nëse ata triumfojnë".
فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُواْ لِفِرۡعَوۡنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجۡرًا إِن كُنَّا نَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبِينَ
Felemma xha’e es-seheretu kalu lifir’awne ‘e’inne lena le’exhræn ‘in kunna nehnul-galibine
E kur erdhën magjistarët i thanë faraonit: "A do të ketë shpërblim për ne, nëse dalim ngadhënjimtarë?"
قَالَ نَعَمۡ وَإِنَّكُمۡ إِذٗا لَّمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ
Kale ne’am we ‘innekum ‘idhæn leminel-mukarrebine
Ai tha: "Po, bile ju atëherë do të jeni prej më të afërmve!"
قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلۡقُواْ مَآ أَنتُم مُّلۡقُونَ
Kale lehum musa ‘elku ma ‘entum mulkune
Musai atyre u tha: "Hidheni atë që keni për ta hedhur!"
فَأَلۡقَوۡاْ حِبَالَهُمۡ وَعِصِيَّهُمۡ وَقَالُواْ بِعِزَّةِ فِرۡعَوۡنَ إِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبُونَ
Fe’elkaw hibalehum we ‘isijehum we kalu bi’izzeti fir’awne ‘inna lenehnul-galibune
E ata i hodhën litarët dhe shkopinjtë e tyre duke thënë: "Për hir të madhërisë së faraonit, ne me siguri do të jemi ngadhënjyes!"
فَأَلۡقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلۡقَفُ مَا يَأۡفِكُونَ
Fe’elka musa ‘asahu fe’idha hije telkafu ma je’fikune
Atëherë edhe Musai e hodhi shkopin e vet, i cili menjëherë gëlltiste gjithë çka kishin improvizuar ata.
فَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ
Fe’ulkije es-seheretu saxhidine
Atëherë magjistarët ranë në sexhde (u përulën).
قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Kalu ‘amenna birebbil-’alemine
E thanë: "Ne i besuam Zotit të botëve,"
رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ
Rebbi musa we harune
"Zotit të Musait e të Harunit!"
قَالَ ءَامَنتُمۡ لَهُۥ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِي عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحۡرَ فَلَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفٖ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمۡ أَجۡمَعِينَ
Kale ‘amentum lehu kable ‘en ‘adhene lekum ‘innehu lekebirukumul-ledhi ‘allemekumu es-sihre felesewfe ta’lemune le’ukatti’anne ‘ejdijekum we ‘erxhulekum min hilafin we le’usellibennekum ‘exhma’ine
Ai (faraoni) tha: "I besuat atij, para se t'ju lejoja unë?!" S'ka dyshim se ai (Musai) është prijësi juaj që ua mësoi juve magjinë, e keni për ta marrë vesh më vonë. Unë do t'ua shkurtoj (do t'ua prejë) duart dhe këmbët tuaja të anës së kundërt (kithi) dhe që të gjithëve do t'ju gozhdoj".
قَالُواْ لَا ضَيۡرَۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ
Kalu la dejre ‘inna ‘ila rabbina munkalibune
Ata (magjistarët) thanë: "S'ka rëndësi, ne kthehemi Zotit tonë."
إِنَّا نَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
‘Inna netma’u ‘en jegfire lena rebbuna hatajana ‘en kunna ‘ewwelel-mu’uminine
"Meqë ne jemi besimtarët e parë, shpresojmë se Zoti ynë do të na i falë mëkatet tona!"*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Faraoni i pezmatuar ndaj fakteve që i sjell Musai rreth Zotit ju thotë të pranishmëve, se ky i dërguar është i çmendur, e më në fund i kërcënohet se do ta burgosë, e burgu i faraonit ishte i njohur për tortura të mundimshme, se njeriu më parë do të pranonte të vritej, se sa të pranonte atë burg. Musai i tha faraonit, se do të dokumentojë veten, që është i dërguar prej Zotit dhe i paraqiti dy mrekullitë, shkopin dhe dorën. Kur i pa faraoni ato dy mrekulli u frikësua, se masa do t’i besojë, prandaj e quajti magjistar të rafinuar. Ndihma e Zotit ishte me Musain, prandaj ia mbushi mendjen faraonit, që të tubojë sa më shumë magjistarë e popull, ashtu që mrekullitë e Musait t’i shohë një masë e madhe, do të triumfojë e vërteta, kurse faraoni do të dështojë. Mjeshtëritë e magjistareve një herë e mashtruan masën, por kur filloi të veprojë mrekullia e Zotit në duar të Musait magjistarët, të cilët e dinin se çfarë është magjia e çfarë është e vërteta nga Zoti, pa një pa dy i besuan Zotit publikisht para asaj mase, nuk çanë kokën pse iu kërcënua aq ashpër faraoni, kurse tubimi përfundoi me disfatë të faraonit.
۞ وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَسۡرِ بِعِبَادِيٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ
We ‘ewhejna ‘ila musa ‘en ‘esri bi’ibadi ‘innekum mutteba’une
Ne e urdhëruam (përmes shpalljes) Musain: "Të udhëtosh natën me robërit e Mi dhe se ju do të ndiqeni (prej faraonit)".*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Pas përshkrimit të gjendjes së kënaqshme të atij që besoi dhe bëri vepra të mira pëshkruhet gjendja e mjerueshme e atij, që mohoi të vërtetën se si e dëshiron vdekjen, si i ka humbur të gjitha fuqitë, si e rrëmbejnë zebanitë e xhehenemit, e si shkak pse nuk e besoi Allahun, nuk ishte vetë që i ushqente të varfrit, bile edhe nuk i nxiste as të tjerët. Zoti betohet në çka duket: dynjaja, krijesat, trupat, njerëzit, begatitë, si dhe në çka nuk duket: Krijuesi, ahireti, shpirti, xhinët, etj., se Kurani është fjalë e Zotit, që përmes Xhibrilit iu shpall Muhamedit, e ai e lexon ashtu si i është shpallur, nuk është ndonjë poezi, as ndonjë fall. Dhe sikur Muhamedi të shtonte ndonjë fjalë në emër të Zotit, Ai do ta kapte me fuqinë e Vet dhe do t’ia këpuste arterien kryesore të zemrës, e ai do të vdiste menjëherë dhe nuk do të kishte njeri, që mund ta mbronte. Kuranit ia shohin
فَأَرۡسَلَ فِرۡعَوۡنُ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ
Fe’ersele fir’awnu fil-meda’ini hashirine
E faraoni dërgoi nëpër qytete për të tubuar njerëz,
إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرۡذِمَةٞ قَلِيلُونَ
‘Inne ha’uula’ leshirdhimetun kalilune
(Duke u thënë se) Ata janë një grup i vogël (të cilët ikën me Musain).
وَإِنَّهُمۡ لَنَا لَغَآئِظُونَ
We ‘innehum lena lega’idhune
Dhe se me të vërtetë ata na kanë zemëruar (dhe ikën pa lejen tonë).
وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ
We ‘inna lexhemi’un hadhirune
E me të vërtetë, ne duhet të jemi syçelë.
فَأَخۡرَجۡنَٰهُم مِّن جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ
Fe’ehrexhnahum min xhennatin we ‘ujunin
Dhe Ne (u mbushëm mendjen e) i nxorëm prej kopshteve e burimeve,
وَكُنُوزٖ وَمَقَامٖ كَرِيمٖ
We kunuzin we mekamin kerimin
prej pasurisë në depo dhe prej vendbanimeve të bukura.
كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ
Kedhalike we ‘ewrethnaha beni ‘isra’ile
Ja ashtu, Ne ua bëmë atë trashëgim beni israilëve.
فَأَتۡبَعُوهُم مُّشۡرِقِينَ
Fe’etba’uhum mushrikine
E ata (të faraonit) i arritën (beni israilët) në kohën e lindjes së diellit.
فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلۡجَمۡعَانِ قَالَ أَصۡحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدۡرَكُونَ
Felemma tera’al-xhem’ani kale ‘eshabu musa ‘inna lemudrekune
Dhe kur u panë dy grupet, shokët e Musait thanë: "Me siguri na zunë!"
قَالَ كـَلَّآۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهۡدِينِ
Kale kella ‘inne ma’ije rabbi sejehdini
Ai (Musai) tha: "Kurrsesi, me mua është Zoti im, Ai do të më udhëzojë".
فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡبَحۡرَۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرۡقٖ كَٱلطَّوۡدِ ٱلۡعَظِيمِ
Fe’ewhejna ‘ila musa ‘eni edrib bi’asakel-behre fanfeleka fekane kullu firkin kalttewdil-’adhimi
Ndërsa Ne Musait i thamë: "Me shkopin tënd bjeri detit". Deti u nda dhe çdo pjesë u bë si kodër e madhe.
وَأَزۡلَفۡنَا ثَمَّ ٱلۡأٓخَرِينَ
We ‘ezlefna themmel-’aharine
E Ne i afruam atje të tjerët (ata të faraonit).
وَأَنجَيۡنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ
We ‘enxhejna musa we men me’ahu ‘exhma’ine
Dhe Ne e shpëtuam Musain dhe të gjithë ata që ishin me të.
ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ
Thumme ‘egreknal-’aharine
Kurse të tjerët i përmbytëm në ujë.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
‘Inne fi dhalike le’ajeten we ma kane ‘ektheruhum mu’uminine
Vërtet, në këtë (ngjarje) ka fakte, por megjithatë shumica nuk besuan.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
We ‘inne rebbeke lehuwel-’azizu er-Rehimu
Nuk ka dyshim se Zoti yt është i gjithfuqishëm dhe i mëshirshëm.*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Faraoni, pas disfatës në atë tubim me magjistarët filloi ndëshkime të ashpra kundër popullit Beni Israil. Prandaj pas një kohe Zoti e urdhëroi Musain, që me besimtarët e vet të iki natën nga Egjipti. Kur dëgjoi faraoni për ikjen e tyre çoi e thirri njerëz, që t’u vihen prapa, t’i zënë dhe t’i ndëshkojnë. U vunë prapa tyre dhe në kohën kur lindte dielli i zunë. Beni Israilët u frikësuan, pse detin e kishin para, kurse armikun në numër shumë të madh prapa, por Musai i bindur në ndihmën e Zotit i trimëroi, se Zoti do t’i mbrojë. Në atë çast Zoti e urdhëroi Musain t’i bjerë me shkop detit. Ai i ra në dymbëdhjetë vende, dhe u hapën dymbëdhjetë rrugë nëpër të cilat kaluan Beni Israilët, që ishin me Musain, e uji i detit qëndroi i ndarë si të ishin kodra. Edhe faraoni me popullin e vet u fut nëpër ato rrugë, por uji u lëshua dhe i përmbyti që të gjithë.
وَٱتۡلُ عَلَيۡهِمۡ نَبَأَ إِبۡرَٰهِيمَ
We etlu ‘alejhim nebe’e ‘ibrahime
Lexoju (nga ajo që të shpallëm ty Muhammed) atyre ngjarjen e Ibrahimit.
إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا تَعۡبُدُونَ
‘Idh kale li’ebihi we kawmihi ma ta’budune
Kur i tha babait të vet dhe popullit të vet: "Çka jeni duke adhuruar?"
قَالُواْ نَعۡبُدُ أَصۡنَامٗا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ
Kalu na’budu ‘esnamæn fenedhellu leha ‘akifine
Ata i thanë: "Adhurojmë idhuj, vazhdimisht u jemi besnikë atyre!"
قَالَ هَلۡ يَسۡمَعُونَكُمۡ إِذۡ تَدۡعُونَ
Kale hel jesma’unekum ‘idh ted’une
Ai i tha: "A ju dëgjojnë ata juve kur u luteni?"
أَوۡ يَنفَعُونَكُمۡ أَوۡ يَضُرُّونَ
‘Ew jenfa’unekum ‘ew jedurrune
Ose: "A u sjellin juve dobi apo dëm?"
قَالُواْ بَلۡ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفۡعَلُونَ
Kalu bel wexhedna ‘aba’ena kedhalike jef’alune
Ata thanë: "Jo, por kështu i gjetëm se bënin edhe prindërit tanë!"
قَالَ أَفَرَءَيۡتُم مَّا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ
Kale ‘efere’ejtum ma kuntum ta’budune
Ai tha: "A po shihni se ç'po adhuroni?"
أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلۡأَقۡدَمُونَ
‘Entum we ‘aba’uukumul-’ekdemune
Ju dhe prindërit tuaj të mëparshëm,
فَإِنَّهُمۡ عَدُوّٞ لِّيٓ إِلَّا رَبَّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Fe’innehum ‘aduwun li ‘illa rebbel-’alemine
Në të vërtetë, ata (që adhuroni ju) janë armiq të mi, përveç Zotit të botëve (nëse përveç idhujve adhuroni edhe Atë).*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Në këto ajete përshkruhen disa nga virtytet e robërve të Zotit. Të gjithë njerëzit janë robër të Zotit, meqë janë krijesa të Tij, por këtu është fjala për robërit që i do Zoti, që meritojnë të quhen robër të Zotit, të cilët janë të pajisur me cilësi të mira. Sipas Kurtubiut “Ibadur Rrahman”, këta janë cilësuar me njëmbëdhjetë virtyte: janë të matur në ecje, janë të butë, falen natën, e kanë frikë zjarrin e xhehenemit, nuk janë shkapërderdhës në shpenzime e as dorështrënguar, nuk adhurojnë tjetër pos Allahut, ruhen prej zinasë dhe vrasjeve, pendohen prej punëve të këqija, i ikin rrenës, pranojnë këshillën dhe vazhdimisht i luten Allahut. Në fund shpjegohet, se shpërblimi i tyre është vendi më i lartë i xhenetit. Lutja e vazhdueshme ndaj Allahut është: lutja që bashkëshortja, fëmijët dhe fëmijët e fëmijëve të jenë në rrugë të drejtë, në rrugën që e caktoi Allahu, të jenë në besim të drejtë dhe të jenë vepërmirë, sepse vetëm atëherë ekziston shpresa, se së bashku do të kënaqen në xhenet, pra nuk ka kënaqësi më të madhe për njeriun, se kur familja e tij është në rrugë të drejtë; lutja për të qenë shembull i të mirave tërheq pas vete shpërblim edhe prej veprave të tjerëve, të cilët veprojnë mirë sipas shembullit të tij. Në suren el Hadid, flitet për bashkimin e fëmijëve me prindërit për hir të besimit... Me ndihmën e Zotit, përfundoi përkthimi dhe komentimi i kaptinës “El Furkan”, I qoftë lavdërimi prej meje Allahut të Gjithëmëshirshëm! Edhe tregimi për Ibrahimin përshkruhet shumë gjerësisht, kurse për Nuhun, Hudin, Salihin, Lutin dhe Shuajbin bëhet një vështrim më i shkurtër. Para fundit i jepen disa këshilla Muhamedit a.s., e në fund përshkruhen sjelljet e poetëve injorantë dhe të poetëve besimtarë. Quhet: “Suretu Esh Shuaraë” - kaptina e poetëve, sepse Allahu shpjegon për veset e poetëve të asaj kohe, por që Muhamedi a.s. nuk i takonte atij grupi, nuk ishte poet, por i dërguar i të madhit Zot.
ٱلَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهۡدِينِ
el-Ledhi halekani fehuwe jehdini
Zoti që më krijoi, Ai më udhëzon mua.
وَٱلَّذِي هُوَ يُطۡعِمُنِي وَيَسۡقِينِ
Wel-ledhi huwe jut’imuni we jeskini
Dhe Ai që më ushqen dhe më jep të pijë.
وَإِذَا مَرِضۡتُ فَهُوَ يَشۡفِينِ
We ‘idha meridtu fehuwe jeshfini
Dhe kur të sëmurem Ai më shëron,
وَٱلَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحۡيِينِ
Wel-ledhi jumituni thumme juhjini
Ai më bën të vdesë e mandej më ngjall,
وَٱلَّذِيٓ أَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لِي خَطِيٓـَٔتِي يَوۡمَ ٱلدِّينِ
Wel-ledhi ‘etma’u ‘en jegfire li hati’eti jewme ed-dini
Ai tek i cili kam shpresë se do t'i m'i falë mëkatet e mia në ditën e gjykimit.
رَبِّ هَبۡ لِي حُكۡمٗا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّٰلِحِينَ
Rebbi heb li hukmæn we ‘elhikni bis-salihine
Zoti im, më dhuro mua urtësi dhe më bashko me të mirët!
وَٱجۡعَل لِّي لِسَانَ صِدۡقٖ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
We exh’al li lisane sidkin fil-’ahirine
Më bën përkujtim të mirë ndër ata që vijnë pas,
وَٱجۡعَلۡنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ
We exh’alni min weretheti xhenneti en-na’imi
Më bën prej trashëguesve të xhennetit të begatshëm,
وَٱغۡفِرۡ لِأَبِيٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ
We egfir li’ebi ‘innehu kane mine ed-dalline
Dhe fale babain tim, se ai vërtet ishte nga ata të humburit,
وَلَا تُخۡزِنِي يَوۡمَ يُبۡعَثُونَ
We la tuhzini jewme jub’athune
E mos më turpëro në ditën kur do të ringjallen.
يَوۡمَ لَا يَنفَعُ مَالٞ وَلَا بَنُونَ
Jewme la jenfa’u malun we la benune
Ditën kur nuk bën dobi as malli, as fëmijët.
إِلَّا مَنۡ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلۡبٖ سَلِيمٖ
‘Illa men ‘eta Ellahe bikalbin selimin
(bën dobi) Vetëm kush i paraqitet Zotit me zemër të shëndoshë.
وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ
We ‘uzlifetil-xhennetu lilmuttekine
E xhenneti u afrohet atyre që ishin të devotshëm.
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِلۡغَاوِينَ
We burrizetil-xhehimu lilgawine
Ndërsa xhehennemi u dëftohet atyre që ishin të humbur.
وَقِيلَ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ
We kile lehum ‘ejne ma kuntum ta’budune
Dhe atyre u thuhet: "Ku janë ata që i adhuronit ju",
مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلۡ يَنصُرُونَكُمۡ أَوۡ يَنتَصِرُونَ
Min duni Ellahi hel jensurunekum ‘ew jentesirune
Pos All-llahut? Ata, a mund t'ju ndihmojnë juve o vetes?
فَكُبۡكِبُواْ فِيهَا هُمۡ وَٱلۡغَاوُۥنَ
Fekubkibu fiha hum wel-gawune
E ata (idhujt) dhe adhuruesit e tyre, njëri mbi tjetrin hidhen në të,
وَجُنُودُ إِبۡلِيسَ أَجۡمَعُونَ
We xhunudu ‘iblise ‘exhma’une
Dhe të gjithë ushtria (ithtarët) e djallit.
قَالُواْ وَهُمۡ فِيهَا يَخۡتَصِمُونَ
Kalu we hum fiha jehtesimune
E duke u grindur mes vete në të, ata thonë:
تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ
te-Ellahi ‘in kunna lefi delalin mubinin
"Pasha All-llahun, njëmend ne kemi qenë krejtësisht të humbur",
إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
‘Idh nusewwikum birebbil-’alemine
Kur juve (idhuj) u kemi barazuar me Zotin e botëve.
وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ
We ma ‘edellena ‘illal-muxhrimune
Neve nuk na humbi kush tjetër vetëm se kriminelët (prijësit).
فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ
Fema lena min shafi’ine
E tash për ne nuk ka ndonjë ndihmës (ndërmjetësues).
وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٖ
We la sedikin hemimin
Nuk ka as ndonjë mik të sinqertë.
فَلَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةٗ فَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Felew ‘enne lena kerreten fenekune minel-mu’uminine
E sikur të mund të kthehemi (në Dunja) edhe një herë, do të bëheshim besimtarë.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
‘Inne fi dhalike le’ajeten we ma kane ‘ektheruhum mu’uminine
Në këtë (që u përmend) ka argumente të bindshme, po shumica e tyre nuk besuan.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
We ‘inne rebbeke lehuwel-’azizu er-Rehimu
Është e vërtetë se Zoti yt është i gjithëfuqishëm i mëshirshëm.*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Në fillim të kësaj sureje u përmend brengosja e Muhamedit a.s. për popullin e vet, i cili nuk besonte, u përmend edhe sprova e Musait, që të njoftohej Muhamedi me problemet me të cilat u ballafaquan edhe pejgamberët e tjerë para tij, por pikëllimi i Ibrahimit është edhe më i madh, sepse do të duhet ta shohë babain dhe popullin e vet në zjarr, e të mos ketë mundësi tjetër për t’i shpëtuar pos lutjes. Këto dhe tregimet e tjera për pejgamberët kishin si qëllim lehtësimin e brengosjeve të Muhamedit a.s. Përmes lutjes së Ibrahimit drejtuar Zotit xh. sh. shihet sinqeriteti i tij i mbështetur vetëm në Allahun. Edhe pse është njëri prej pejgamberëve të zgjedhur ai me lutje i drejtohet Zotit, që t’ia falë gabimin, ta bashkojë me të mirët dhe ta bëjë përkujtim të pavdekshëm me vepra të mira, të cilat do të shërbejnë si shembull për të tjerët, që do të vijnë pas tij. Shihet respekti i tij ndaj babait të vet, edhe pse ai nuk ishte në rrugën e drejtë. Njeriu duhet t’i përkujtojë këto veti të bukura të Ibrahimit për çfarëdo rasti qoftë dhe të përpiqet të shkojë gjurmëve të tij, pse sikur të mos ishin me një rëndësi shumë të madhe, Zoti nuk do të na i përkujtonte përmes fjalës së vet.
كَذَّبَتۡ قَوۡمُ نُوحٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Kedhdhebet kawmu nuhinl-murseline
Edhe populli i Nuhut gënjeu të dërguarit.
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ
‘Idh kale lehum ‘ehuhum nuhun ‘ela tettekune
Kur vëllai i tyre (nga gjaku), Nuhu u tha: "A nuk jeni kah frikësoheni?"
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ
‘Inni lekum resulun ‘eminun
Unë jam për ju pejgamber besnik.
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Fatteku Ellahe we ‘eti’uni
Kini frikë (dënimit të) All-llahut e më dëgjoni mua.
وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
We ma ‘es’elukum ‘alejhi min ‘exhrin ‘in ‘exhri ‘illa ‘ala rabbil-’alemine
Unë për këtë nuk kërkoj prej jush ndonjë shpërblim, shpërblimi për mua është vetëm prej Zotit të botëve.
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Fatteku Ellahe we ‘eti’uni
Pra (edhe një herë Ju them) frikësohuni prej All-llahut e më dëgjoni mua!
۞ قَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلۡأَرۡذَلُونَ
Kalu ‘enu’uminu leke we ettebe’akel-’erdhelune
Ata thanë: "E si të besojmë ty, kur ty të besojnë më të ultit?"
قَالَ وَمَا عِلۡمِي بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
Kale we ma ‘ilmi bima kanu ja’melune
Ai tha: "Unë nuk di se ç'punuan ata (që ju u thoni të ulët)".
إِنۡ حِسَابُهُمۡ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّيۖ لَوۡ تَشۡعُرُونَ
‘In hisabuhum ‘illa ‘ala rabbi lew tesh’urune
Përgjegjësia e tyre, nëse kuptoni, është vetëm para Zotit tim.
وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
We ma ‘ena bitaridil-mu’uminine
E unë nuk do t'i përzë besimtarët.
إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٞ مُّبِينٞ
‘In ‘ena ‘illa nedhirun mubinun
Unë nuk jam tjetër, por vetëm sa t'u tërheq vërejtjen haptas.
قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمَرۡجُومِينَ
Kalu le’in lem tentehi ja nuhu letekunenne minel-merxhumine
Ata i thanë: "O Nuh! Nëse nuk heq dorë (nga ajo që mëson), do të gurëzohesh (do të mbytesh me gurë)".
قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوۡمِي كَذَّبُونِ
Kale rabbi ‘inne kawmi kedhdhebuni
Ai tha: "O Zoti im, populli im më pandeh gënjeshtar".
فَٱفۡتَحۡ بَيۡنِي وَبَيۡنَهُمۡ فَتۡحٗا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِيَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Fafteh bejni we bejnehum fethæn we nexhxhini we men ma’i minel-mu’uminine
Pra Ti me drejtësinë tënde gjyko ndërmjet meje dhe atyre dhe më shpëto mua dhe besimtarët që janë me mua!
فَأَنجَيۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ
Fe’enxhejnahu we men me’ahu fil-fulkil-meshhuni
Andaj Ne e shpëtuam atë dhe të gjithë ata që ishin me të në anijen e mbushur plot.
ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا بَعۡدُ ٱلۡبَاقِينَ
Thumme ‘egrekna ba’dul-bakine
Mandej i mbytëm në ujë ata që mbetën pas tyre.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
‘Inne fi dhalike le’ajeten we ma kane ‘ektheruhum mu’uminine
Edhe në këtë (ngjarje) ka argumente, po shumica e tyre nuk ishin besimtarë.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
We ‘inne rebbeke lehuwel-’azizu er-Rehimu
S'ka dyshim se Zoti yt është i plotfuqishëm, i mëshirshëm.
كَذَّبَتۡ عَادٌ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Kedhdhebet ‘adunl-murseline
Edhe populli Ad nuk i besoi të dërguarit.
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ
‘Idh kale lehum ‘ehuhum hudun ‘ela tettekune
Kur vëllai i tyre, Hudi u tha: "A nuk frikësoheni?"
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ
‘Inni lekum resulun ‘eminun
Unë për ju jam i dërguar besnik.
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Fatteku Ellahe we ‘eti’uni
Andaj, keni frikë (dënimit të) All-llahut dhe më dëgjoni mua.
وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
We ma ‘es’elukum ‘alejhi min ‘exhrin ‘in ‘exhri ‘illa ‘ala rabbil-’alemine
Unë nuk kërkoj për këtë ndonjë shpërblim prej jush, shpërblimi është vetëm prej Zotit të botëve.
أَتَبۡنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةٗ تَعۡبَثُونَ
‘Etebnune bikulli ri’in ‘ajeten ta’bethune
A në çdo bregore ngreni ndonjë shtëpi (ndërtesë) sa për lojë?
وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمۡ تَخۡلُدُونَ
We tettehidhune mesani’a le’allekum tehludune
Dhe a i ndërtoni pallatet e fortifikuara që të jeni përgjithmonë?
وَإِذَا بَطَشۡتُم بَطَشۡتُمۡ جَبَّارِينَ
We ‘idha beteshtum beteshtum xhebbarine
E kur rrëmbeni, rrëmbeni mizorisht.
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Fatteku Ellahe we ‘eti’uni
Pra, kini frikë All-llahun dhe më dëgjoni mua!
وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِيٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعۡلَمُونَ
We ettekul-ledhi ‘emeddekum bima ta’lemune
Kini frikë Atë që ju pajisi me çka e dinit vet.
أَمَدَّكُم بِأَنۡعَٰمٖ وَبَنِينَ
‘Emeddekum bi’en’amin we benine
Ju pajisi me mjete gjallërimi e me djem.
وَجَنَّٰتٖ وَعُيُونٍ
We xhennatin we ‘ujunin
Me kopshte e me burime uji.
إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٖ
‘Inni ‘ehafu ‘alejkum ‘adhabe jewmin ‘adhimin
Vërtet, unë i frikësohem dënimit, tuaj në një ditë të madhe.
قَالُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡنَآ أَوَعَظۡتَ أَمۡ لَمۡ تَكُن مِّنَ ٱلۡوَٰعِظِينَ
Kalu sewa’un ‘alejna ‘ewe’adhte ‘em lem tekun minel-wa’idhine
Ata i thanë: "Për ne është krejt një, si na këshillove, si nuk na këshillove!"
إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلۡأَوَّلِينَ
‘In hadha ‘illa hulukul-’ewweline
Kjo (që na këshillon ti) nuk është tjetër vetëm se traditë (mitesh) e popujve të lashtë.
وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ
We ma nehnu bimu’adhdhebine
Se ne nuk kemi për t'u dënuar.
فَكَذَّبُوهُ فَأَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
Fekedhdhebuhu fe’ehleknahum ‘inne fi dhalike le’ajeten we ma kane ‘ektheruhum mu’uminine
Dhe ashtu ata e trajtuan atë (Hudin) gënjeshtar, e Ne atëherë i shkatërruam. Edhe ky është një fakt, po shumica e tyre nuk besuan.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
We ‘inne rebbeke lehuwel-’azizu er-Rehimu
Vërtet, Zoti yt është i plotfuqishëm, i mëshirshëm.
كَذَّبَتۡ ثَمُودُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Kedhdhebet themudul-murseline
Edhe kabilja Themud nuk i besoi të dërguarit.
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ
‘Idh kale lehum ‘ehuhum salihun ‘ela tettekune
Kur vëllai i tyre, Salihu u tha: "A nuk frikësoheni?"
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ
‘Inni lekum resulun ‘eminun
Unë për ju jam i dërguar besnik.
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Fatteku Ellahe we ‘eti’uni
"Andaj, kini frikë (dënimin e) e All-llahut dhe mua më dëgjoni!"
وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
We ma ‘es’elukum ‘alejhi min ‘exhrin ‘in ‘exhrije ‘illa ‘ala rabbil-’alemine
Unë nuk kërkoj për këtë ndonjë shpërblim prej jush, shpërblimi im është vetëm prej Zotit të botëve.
أَتُتۡرَكُونَ فِي مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ
‘Etutrekune fi ma hahuna ‘aminine
A jeni të sigurt se do të mbeteni në këtë që jeni (përgjithmonë)?
فِي جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ
Fi xhennatin we ‘ujunin
Në kopshte e në burime.
وَزُرُوعٖ وَنَخۡلٖ طَلۡعُهَا هَضِيمٞ
We zuru’in we nehlin tel’uha hedimun
Edhe në të mbjella, e me hurma me frutat e tyre të freskët.
وَتَنۡحِتُونَ مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتٗا فَٰرِهِينَ
We tenhitune minel-xhibali bujutæn farihine
Dhe ju me mjeshtëri po ndërtoni shtëpi nëpër kodra shkëmbore.
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Fatteku Ellahe we ‘eti’uni
Pra, kini frikë All-llahun e më dëgjoni mua.
وَلَا تُطِيعُوٓاْ أَمۡرَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ
We la tuti’u ‘emrel-musrifine
E mos shkoni pas atyre që janë të pafrenuar (që e teprojnë me vepra të këqija).
ٱلَّذِينَ يُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا يُصۡلِحُونَ
el-Ledhine jufsidune fil-’erdi we la juslihune
Të cilët në tokë bëjnë shkatërrime, nuk bëjnë mirë.
قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ
Kalu ‘innema ‘ente minel-musehherine
Ata i thanë: "Ti je vetëm i magjepsur".
مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُنَا فَأۡتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ
Ma ‘ente ‘illa besherun mithluna fe’ti bi’ajetin ‘in kunte mine es-sadikine
"Ti nuk je tjetër vetëm se njeri sikurse edhe ne, e nëse e thua të vërtetën, sille pra ndonjë argument!"
قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةٞ لَّهَا شِرۡبٞ وَلَكُمۡ شِرۡبُ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ
Kale hedhihi nakatun leha shirbun we lekum shirbu jewmin ma’lumin
Ai tha: "Ja, kjo është deveja, kjo do të pijë (ujë) në një ditë të caktuar, kurse ju në një ditë tjetër (jo për një ditë)".
وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٖ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابُ يَوۡمٍ عَظِيمٖ
We la temessuha bisu’in feje’hudhekum ‘adhabu jewmin ‘adhimin
"Dhe kësaj të mos i bëni ndonjë të keqe, se do t'ju godasë dënimi i ditës së madhe!"
فَعَقَرُوهَا فَأَصۡبَحُواْ نَٰدِمِينَ
Fe’akaruha fe’esbehu nadimine
Po ata e therën atë, madje u penduan (nga frika).
فَأَخَذَهُمُ ٱلۡعَذَابُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
Fe’ehadhehumul-’adhabu ‘inne fi dhalike le’ajeten we ma kane ‘ektheruhum mu’uminine
Por ata i zuri ai dënimi i premtuar. Edhe në këtë ka argument, por shumica e tyre nuk u bënë besimtarë.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
We ‘inne rebbeke lehuwel-’azizu er-Rehimu
Vërtet Zoti yt është i plotfuqishëm, i mëshirshëm.
كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Kedhdhebet kawmu lutinl-murseline
Populli i Lutit të dërguarit i konsideroi gënjeshtarë.
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ
‘Idh kale lehum ‘ehuhum lutun ‘ela tettekune
Kur vëllai i tyre, Luti i tha: "A nuk i frikësoheni (All-llahut)?"
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ
‘Inni lekum resulun ‘eminun
Unë jam i dërguari i juaj, jam i besueshëm!
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Fatteku Ellahe we ‘eti’uni
Pra, kini frikë (dënimin) All-llahun dhe më dëgjoni mua!
وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
We ma ‘es’elukum ‘alejhi min ‘exhrin ‘in ‘exhrije ‘illa ‘ala rabbil-’alemine
Unë nuk kërkoj për këtë ndonjë shpërblim prej jush, shpërblimi im është te Zoti i botëve.
أَتَأۡتُونَ ٱلذُّكۡرَانَ مِنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ
‘Ete’tune edh-dhukrane minel-’alemine
(Të mjerët ju) A shkoni pas meshkujve të kësaj bote.
وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمۡ رَبُّكُم مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٌ عَادُونَ
We tedherune ma haleka lekum rebbukum min ‘ezwaxhikum bel ‘entum kawmun ‘adune
E gratë tuaja i lini anash, të cilat Zoti juaj i krijoi për ju! Por ju jeni një popull që kalon çdo kufi!
قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُخۡرَجِينَ
Kalu le’in lem tentehi ja lutu letekunenne minel-muhrexhine
Ata i thanë: "O Lut, nëse nuk pushon (nga kjo që na thua), me siguri do të jeshë i dëbuar prej nesh!"
قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلۡقَالِينَ
Kale ‘inni li’amelikum minel-kaline
Ai tha: "Unë jam kundër veprimit tuaj!"
رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ
Rebbi nexhxhini we ‘ehli mimma ja’melune
"Zoti im, më shpëto mua dhe familjen time nga ajo që bëjnë ata!"
فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ
Fenexhxhejnahu we ‘ehlehu ‘exhma’ine
Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij,
إِلَّا عَجُوزٗا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ
‘Illa ‘axhuzæn fil-gabirine
Përpos një plake (gruas së tij) që mbeti me ata (në dënim).
ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ
Thumme demmernal-’aharine
E më pas i zhdukëm ata të tjerët.
وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرٗاۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلۡمُنذَرِينَ
We ‘emterna ‘alejhim meteræn fesa’e meterul-mundherine
E Ne u lëshuam atyre një shi të jashtëzakonshëm (gurë nga qielli), e sa i keq ishte ai shi për ata të cilëve iu pat tërhequr vërejtja.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
‘Inne fi dhalike le’ajeten we ma kane ‘ektheruhum mu’uminine
Edhe në këtë kishte argument (për të mbledhur mend), po shumica e tyre nuk qenë besimtarë.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
We ‘inne rebbeke lehuwel-’azizu er-Rehimu
E Zoti yt, pa dyshim është Ai i plotfuqishmi dhe i mëshirshmi.
كَذَّبَ أَصۡحَٰبُ لۡـَٔيۡكَةِ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Kedhdhebe ‘eshabul-’ejketil-murseline
Edhe populli i Ejkës të dërguarit i konsideronin gënjeshtarë.
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ شُعَيۡبٌ أَلَا تَتَّقُونَ
‘Idh kale lehum shu’ajbun ‘ela tettekune
Kur Shuajbi atyre u tha: "A nuk ruheni?"
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ
‘Inni lekum resulun ‘eminun
Unë jam i dërguar te ju, jam i besueshëm!
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Fatteku Ellahe we ‘eti’uni
Pra kini frikë (dënimin nga) All-llahun dhe më dëgjoni mua!
وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
We ma ‘es’elukum ‘alejhi min ‘exhrin ‘in ‘exhrije ‘illa ‘ala rabbil-’alemine
Unë nuk kërkoj për këtë ndonjë shpërblim prej jush, shpërblimi im është prej Zotit të botëve!
۞ أَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ وَلَا تَكُونُواْ مِنَ ٱلۡمُخۡسِرِينَ
‘Ewful-kejle we la tekunu minel-muhsirine
Plotësoni matjen, e mos u bëni prej atyre që lënë mangu!
وَزِنُواْ بِٱلۡقِسۡطَاسِ ٱلۡمُسۡتَقِيمِ
We zinu bil-kistasil-mustekimi
Dhe matni me peshojë (kandar) të saktë (precize).
وَلَا تَبۡخَسُواْ ٱلنَّاسَ أَشۡيَآءَهُمۡ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ
We la tebhasu en-nase ‘eshja’ehum we la ta’thew fil-’erdi mufsidine
Dhe mos lini mangu sendet e njerëzve, e mos bëni shkatërrime në tokë.
وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِي خَلَقَكُمۡ وَٱلۡجِبِلَّةَ ٱلۡأَوَّلِينَ
We ettekul-ledhi halekakum wel-xhibilletel-’ewweline
Frikësohuni Atij që ju krijoi juve dhe breznitë e para.
قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ
Kalu ‘innema ‘ente minel-musehherine
Ata i thanë: "S'ka dyshim se ty të ka zënë magjia!"
وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ
We ma ‘ente ‘illa besherun mithluna we ‘in nedhunnuke leminel-kadhibine
Ti nuk je tjetër por njeri si edhe ne, dhe ne nuk të konsiderojmë tjetër vetëm se gënjeshtar!
فَأَسۡقِطۡ عَلَيۡنَا كِسَفٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ
Fe’eskit ‘alejna kisefæn mine es-sema’i ‘in kunte mine es-sadikine
E nëse je nga të vërtetit, atëherë lëshoje mbi ne një copë nga qielli (si dënim)!
قَالَ رَبِّيٓ أَعۡلَمُ بِمَا تَعۡمَلُونَ
Kale rabbi ‘a’lemu bima ta’melune
Ai tha: "Zoti im e di më së miri për atë që ju veproni!"
فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمۡ عَذَابُ يَوۡمِ ٱلظُّلَّةِۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٍ
Fekedhdhebuhu fe’ehadhehum ‘adhabu jewmi edh-dhulleti ‘innehu kane ‘adhabe jewmin ‘adhimin
Dhe ata e përgënjeshtruan ate, andaj i goditi dënimi i hijes. Vërtet, ai ishte dënimi i një dite të llahtarshme.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
‘Inne fi dhalike le’ajeten we ma kane ‘ektheruhum mu’uminine
Edhe në këtë (ngjarje) ka argumente, po shumica e tyre nuk u bënë besimtarë.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
We ‘inne rebbeke lehuwel-’azizu er-Rehimu
E Zoti yt, pa dyshim është Ai i plotfuqishmi dhe i mëshirshmi.*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Përmes këtyre tregimeve për pejgamberët, që u përmendën në këtë kaptinë, duket qartë se të gjithë pejgamberët ishin të dërguar me të njëjtin qëllim, se thirrja e tyre ishte një, se ata ua treguan njerëzve qëllimin e të mirës së thirrjes së tyre, nuk kërkuan prej njerëzve kurrfarë shpërblimi. Veset e popullit të Lutit ishin më të shëmtuarat; ata çonin dashuri me meshkuj (bënin livata), gjë që nuk e bëjnë as shtazët, pra e merituan dënimin, e së bashku me ta edhe gruaja tradhtare e Lutit. Popullin e padëgjueshëm të Shuajbit e pat kapur një vapë shumë e madhe dhe e padurueshme. Zoti çon një re të madhe e të dendur, e kur hyjnë nën hijen e saj gjejnë freski dhe fillojnë ta thërrasin njëri-tjetrin e të tubohen nën atë hije, atëherë i kap zjarri dhe rrufeja që të gjithë, prandaj edhe i thuhet dënimi i hijes.
وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
We ‘innehu letenzilu rabbil-’alemine
E edhe ai (Kur'ani) është shpallje (zbritje) e Zotit të botëve.
نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلۡأَمِينُ
Nezele bihi er-ruhul-’eminu
Atë e solli shpirti besnik (Xhibrili).
عَلَىٰ قَلۡبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُنذِرِينَ
‘Ala kalbike litekune minel-mundhirine
(E solli) Në zemrën tënde, për të qenë ti prej atyre që tërheqin vërejtjen (pejgamber).
بِلِسَانٍ عَرَبِيّٖ مُّبِينٖ
Bilisanin ‘arebijin mubinin
(Të shpallëm) Me gjuhë të kulluar arabe.
وَإِنَّهُۥ لَفِي زُبُرِ ٱلۡأَوَّلِينَ
We ‘innehu lefi zuburil-’ewweline
Dhe se ai (Kur'ani) është i përmendur edhe në librat e mëparshëm.
أَوَلَمۡ يَكُن لَّهُمۡ ءَايَةً أَن يَعۡلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُاْ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ
‘Ewelem jekun lehum ‘ajeten ‘en ja’lemehu ‘ulema’u beni ‘isra’ile
A nuk ishte për ata (për jobesimtarët mekas) argument, se atë e dinin dijetarët (ulemaja) e beni israilëve?
وَلَوۡ نَزَّلۡنَٰهُ عَلَىٰ بَعۡضِ ٱلۡأَعۡجَمِينَ
We lew nezzelnahu ‘ala ba’dil-’a’xhemine
E sikur t'ia shpallnim atë (Kur'anin) ndonjë joarabi,
فَقَرَأَهُۥ عَلَيۡهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ مُؤۡمِنِينَ
Fekare’ehu ‘alejhim ma kanu bihi mu’uminine
e ai t'ua lexonte atyre, ata nuk do t'i besonin atij.
كَذَٰلِكَ سَلَكۡنَٰهُ فِي قُلُوبِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ
Kedhalike seleknahu fi kulubil-muxhrimine
Dhe kështu, Ne ua futëm atë (dyshimin) në zemrat kriminelëve,
لَا يُؤۡمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُاْ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ
La ju’uminune bihi hetta jerewl-’adhabel-’elime
E ata nuk i besojnë atij (Kur'anit) derisa ta shohin dënimin e dhembshëm,
فَيَأۡتِيَهُم بَغۡتَةٗ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ
Feje’tijehum begteten we hum la jesh’urune
Dhe t'u vijë befas, duke mos e hetuar.
فَيَقُولُواْ هَلۡ نَحۡنُ مُنظَرُونَ
Fejekulu hel nehnu mundherune
E atëherë të thonë: "A thua do të na jepet afat?"
أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ
‘Efebi’adhabina jesta’xhilune
E si ata kërkojnë shpejtimin e dënimit tonë (kur i thanë pejgamberit silleni dënimin).
أَفَرَءَيۡتَ إِن مَّتَّعۡنَٰهُمۡ سِنِينَ
‘Efere’ejte ‘in metta’nahum sinine
Po më thuaj se edhe nëse Ne u japim të jetojnë vite me radhë,
ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُواْ يُوعَدُونَ
Thumme xha’ehum ma kanu ju’adune
e pastaj t'u vijë atyre ajo me çka u tërhiqet vërejtja,
مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يُمَتَّعُونَ
Ma ‘egna ‘anhum ma kanu jumetta’une
çka do t'u vlejë atyre ajo jetë që gëzuan?
وَمَآ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ
We ma ‘ehlekna min karjetin ‘illa leha mundhirune
Ne nuk kemi ndëshkuar asnjë fshat (vendbanim), e ai të mos ketë pasur pejgamber.
ذِكۡرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ
Dhikra we ma kunna dhalimine
Që ju përkujtoji (përfundimin e punës së keqe). Ne nuk bëmë të padrejtë.*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Kurani është fjalë e Zotit e komunikuar Muhamedit a.s. përmes Xhibrilit, i shprehur në gjuhën e pastër arabe, në mënyrë që ta kuptojnë më lehtë. Dijetarët e Beni Israilëve e kanë ditur, se do të jetë edhe një shpallje për pejgamberin e fundit, sepse përmendej në librat e mëparshëm. Po edhe sikur t’ia bënim të mundshme ndonjë joarabi,- thotë Zoti, - t’ua lexonte kufarëve mekas në gjuhën e pastër arabe, e të dukej mrekullia e atij njeriu dhe e Kuranit; ata nga kokëfortësia e tyre nuk do të besonin deri sa ta shihnin me sy dënimin nga Zoti. Atëherë do të kërkojnë t’u jepet afat e të besojnë, e harrojnë se vetë ata i thonin pejgamberit na sill atë dënim me të cilin po na kërcënohesh.
وَمَا تَنَزَّلَتۡ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ
We ma tenezzelet bihi esh-shejatinu
Atë (Kur'anin) nuk e sollën djajt (si fallin falltorëve).
وَمَا يَنۢبَغِي لَهُمۡ وَمَا يَسۡتَطِيعُونَ
We ma jenbegi lehum we ma jesteti’une
Atyre as nuk u takon e as që kanë mundësi.
إِنَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّمۡعِ لَمَعۡزُولُونَ
‘Innehum ‘ani es-sem’i lema’zulune
Pse ata janë të penguar edhe për ta dëgjuar!
فَلَا تَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُعَذَّبِينَ
Fela ted’u me’a Ellahi ‘ilehæn ‘ahare fetekune minel-mu’adhdhebine
Pra, përpos All-llahut, mos lut zot tjetër e të bëhesh prej të dënuarve.
وَأَنذِرۡ عَشِيرَتَكَ ٱلۡأَقۡرَبِينَ
We ‘endhir ‘ashiretekel-’ekrebine
Dhe tërhiqju vërejtjen farefisit tënd më të afërt.
وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
We ehfid xhenaheke limeni ettebe’ake minel-mu’uminine
E të jeshë i butë ndaj besimtarëve që të pranuan ty.
فَإِنۡ عَصَوۡكَ فَقُلۡ إِنِّي بَرِيٓءٞ مِّمَّا تَعۡمَلُونَ
Fe’in ‘asewke fekul ‘inni beri’un mimma ta’melune
E nëse ata (jobesimtarët) të kundërshtojnë, ti thuaj: "Unë jam i pastër nga ajo që punoni ju".
وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱلۡعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ
We tewekkel ‘alel-’azizi er-Rehimi
Dhe mbështetu në të plotfuqishmin, mëshiruesin.
ٱلَّذِي يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ
el-Ledhi jerake hine tekumu
I cili të sheh kur të ngrihesh në këmbë.
وَتَقَلُّبَكَ فِي ٱلسَّٰجِدِينَ
We tekallubeke fi es-saxhidine
(E të sheh) Edhe lëvizjen tënde në mesin e atyre që falen.
إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ
‘Innehu huwe es-semi’ul-’alimu
Në të vërtetë, Ai është dëgjuesi, i dijshmi.
هَلۡ أُنَبِّئُكُمۡ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ
Hel ‘unebbi’ukum ‘ala men tenezzelu esh-shejatinu
A t'ju tregoj unë se kujt i vijnë djajtë?
تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٖ
Tenezzelu ‘ala kulli ‘effakin ‘ethimin
Ata i vijnë çdo gënjeshtari e mëkatari.
يُلۡقُونَ ٱلسَّمۡعَ وَأَكۡثَرُهُمۡ كَٰذِبُونَ
Julkune es-sem’a we ‘ektheruhum kadhibune
(U vijnë) Dhe hedhin dëgjimin, shumica e tyre gënjejnë.
وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلۡغَاوُۥنَ
We esh-shu’ara’u jettebi’uhumul-gawune
E për sa u përket poetëve (që Muhammedi nuk është i tillë), ata i ndjekin të humburit (nga e vërteta).
أَلَمۡ تَرَ أَنَّهُمۡ فِي كُلِّ وَادٖ يَهِيمُونَ
‘Elem tera ‘ennehum fi kulli wadin jehimune
A nuk sheh se ata hidhen në çdo anë (sa lavdërojnë, sa përqeshin).
وَأَنَّهُمۡ يَقُولُونَ مَا لَا يَفۡعَلُونَ
We ‘ennehum jekulune ma la jef’alune
Dhe ata janë që flasin atë çka nuk punojnë.
إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُواْ ٱللَّهَ كَثِيرٗا وَٱنتَصَرُواْ مِنۢ بَعۡدِ مَا ظُلِمُواْۗ وَسَيَعۡلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ أَيَّ مُنقَلَبٖ يَنقَلِبُونَ
‘Illal-ledhine ‘amenu we ‘amilu es-salihati we dhekeru Ellahe kethiræn we enteseru min ba’di ma dhulimu we seja’lemul-ledhine dhelemu ‘ejje munkalebin jenkalibune
Me përjashtim të atyre që besuan, që bënë vepra të mira, që e përmendën shumë All-llahun dhe që u mbrojtën pasi që atyre iu bë e padrejtë. E ata që bënë zullum do ta kuptojnë se ç'përfundimi i shkojnë (ç'dënim të ashpër ose ç'vendi në xhehennem do t'i nënshtrohen).*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Kurani nuk është i tillë, që mund t’i afrohen djajtë, sepse ai është dritë, udhërrëfyes, mrekulli e madhe, kurse djajtë janë shkatërrimtarë e të humbur. Ai është i mbrojtur, sepse qiejt janë përplot engjëj dhe Xhibrili është sigurues i tij, ndërsa djajtë janë të ndjekur prej qiejve, prandaj as që mund të dëgjojnë asnjë shkronjë. Pejgamberi a.s. urdhërohet t’i thërrasë të afërmit, edhe pse ndër ta kishte mjaft kundërshtarë të rreptë, e Zoti i garanton, se Ai është me të, edhe kur është i vetmuar, edhe kur është në grup, me xhemat. Djajtë u sjellin fallxhorëve gënjeshtra, me të cilat i mashtrojnë njerëzit mendjelehtë. Poetët janë të pavendosur, e lavdërojnë atë që më parë e kanë përqeshur, madhërojnë atë që më parë e kanë nënçmuar, pra nuk zgjedhin rrugë të drejtë, pos atyre poetëve që ishin besimtarë dhe iu kundërviheshin me poezinë e tyre armiqve, ata ishin të lavdishëm. Me ndihmën e Zotit, përfundoi përkthimi dhe komentimi i kësaj kaptine. Lavdëruar qoftë Allahu! Për këtë qëllim është parashtruar çështja e mbretëreshës së Jemenit, e Belkises dhe ndërmarrja e Sulejmanit ndaj një populli me besim të gabuar. Kaptina quhet: “Suretun Nemli” - kaptina e buburrecave, e thneglave, sepse në këtë përmendet buburreci, i cili ua tërheq vërejtjen të tjerëve që të largohen prej rrugës e të mos i shkelë ushtria e Sulejmanit.
